|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
لعل تو مسیحا شد، بیمار چرا باشم؟
با نرگس مست تو هشیار چرا باشم؟
من کافر زنّاری، زلف تو به دلداری
سر رشته به دستم داد بیکار چرا باشم؟
آمیخته شمع وگل با بلبل و پروانه
تنها من دیوانه بی یار چرا باشم؟
مستانه خرامیدی، مستی ره هوشم زد
در خواب تو را دیدم، بیدار چرا باشم؟
عشق آمد و خونم ریخت، سرسبز نگردم چون؟
غم مرهم دلها شد افگار چرا باشم؟
زد جان حزین من، چون جام نگاهت را
تقوی به چه کار آید، هشیار چرا باشم؟
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و حال و هوای دیوانه‌وار خود می‌پردازد. او از بیماری ناشی از محبت یار سخن می‌گوید و تردید در هشیاری خود را بیان می‌کند، چرا که در دنیای عشق، عقل و تقوا معنایی ندارند. با اشاره به زیبایی‌های طبیعت و مستانه‌گی‌اش، احساس تنهایی خود را در غیاب یار اعلام می‌کند و در نهایت، عشق را با درد و رنجی که به او می‌زند، مقایسه می‌کند. شاعر در این بیداری از خواب عشق، به سرنوشت خود در برابر زیبایی معشوق اعتراف می‌کند.
هوش مصنوعی: اگر لعل زیبایت برای من شفا بخش است، پس چرا باید بیمار باقی بمانم؟ با نرگس مستی که تو داری، منطقی نیست که من هشیار و آگاه بمانم.
هوش مصنوعی: من که از نظر ایمان و باور در شکی هستم، با جذابیت و زیبایی‌های زلف تو دل بستم و اکنون چگونه می‌توانم بیکار و بی‌هدف باشم؟
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به تصویر زیبایی از طبیعت و عشق اشاره می‌کند. او به حالتی می‌اندیشد که در آن همه موجودات زیبا و عاشق، از جمله شمع، گل، بلبل و پروانه، در کنار هم هستند. در این میان، او خود را تنها و دیوانه می بیند و از این که بدون یار و عشق واقعی زندگی کند، احساس غم و بی‌تابی می‌کند. به نوعی، او می‌پرسد که با وجود این همه زیبایی و عشق در اطرافش، چرا او باید بی‌قرار و تنها بماند.
هوش مصنوعی: تو با حالتی مستانه و با ناز راه می‌روی و مستی مرا هم به خود می‌آورد. در خواب تو را دیدم، حالا دیگر چرا بیدار شوم؟
هوش مصنوعی: عشق به سراغم آمد و مرا آزرده خاطر کرد، حالا چگونه می‌توانم شاداب و خوشحال باشم؟ چرا باید به غم و اندوه دلها مانند دارویی برای دردهایتان عادت کنم؟
هوش مصنوعی: از جان حزین من، نگاه تو مانند یک جام است. تقوی چه فایده‌ای دارد؟ چرا باید هشیار باشم؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.