گزند کوکب از کژدم فزون جان را زیان دارد
خدا از چشم این شب‌زنده‌داران در امان دارد
جهان افسرده است، اسباب عشرت از که می‌جویی؟
ز خامی، حرص پندارد، تنور سرد نان دارد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گزند کوکب از کژدم فزون جان را زیان دارد
خدا از چشم این شب‌زنده‌داران در امان دارد
جهان افسرده است، اسباب عشرت از که می‌جویی؟
ز خامی، حرص پندارد، تنور سرد نان دارد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به تأثیرات منفی و مضر زندگی و وقایع اطراف می‌پردازد. او هشدار می‌دهد که خطرات و آسیب‌های زندگی می‌تواند جان انسان را به خطر بیندازد و برای حفظ آرامش، نیازی به چشم‌پوشی از مشکلات نیست. همچنین او به افسردگی و ناامیدی در جهان اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که در این وضعیت، جستجوی خوشی‌ها و لذات بی‌فایده است. در نهایت، با یادآوری خامی و حرص انسان، به بی‌فایده بودن تلاش‌های بی‌مورد برای به دست آوردن منفعت‌های زودگذر اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: آسیب ستاره از نیش کژدم بیشتر است، اما خداوند جان انسان‌ها را از نگاه این شب‌زده‌ها محفوظ می‌دارد.
هوش مصنوعی: این دنیا غمگین و بی‌روح است. از چه کسی می‌خواهی وسایل خوشی و لذت را پیدا کنی؟ از بی‌خودی و نادانی، حرص و طمع فکر می‌کند که در این وضعیت، زندگی همچنان پر برکت و پر از نعمت است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
اگر موری سخن گوید، و گر مویی روان دارد
من آن مور سخن گویم، من آن مویم که جان دارد
تنم چون سایه مویست و دل چون دیده موران
ز هجر غالیه مویی، که چون موران میان دارد
اگر مر آب و آتش را مکان ممکن بوَد مویی
[...]
اگر ذاتی تواند بود کز هستی توان دارد
من آن ذاتم که او از نیستی جان و روان دارد
وگر هستی بود ممکن که کم از نیستی باشد
من آن هستم که آن از بی‌نشانی‌ها نشان دارد
وگر با نقطه‌ای وهمم کسی همبر بود او را
[...]
غلام آن سبک‌روحم که با من سر گران دارد
جوابش تلخ و پنداری شکر زیر زبان دارد
مرا گر دوستی با او به دوزخ می‌برد شاید
به نقد اندر بهشت‌ست آن که یاری مهربان دارد
کسی را کاختیاری هست و محبوبی و مشروبی
[...]
هوای بوستان خوش گشت و باده لطف جان دارد
کنون هر کس که جان دارد، هوای بوستان دارد
سحرگه بکر غنچه ها باده ها خورده ست در پرده
همه سرخی رو بدهد گواهی، گر نهان دارد
کنون دل بستگی غنچه با گل، کی نهان ماند؟
[...]
نگارا دل همی‌خواهد که عشقت را نهان دارد
ولیکن اشک را نطق است و رنگ رو زبان دارد
اگر چه آتش مجمر ندارد شعلهٔ پیدا
ولیکن عود نتواند که دود خود نهان دارد
کسی کز درد عشق تو ندارد زندگیِّ دل
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.