خوشا چشمی که محو لذّت نظّاره‌ای باشد
ز مژگان، شبنم‌افشانِ گل‌رخساره‌ای باشد
مجزّا کرده‌ام دل را، به شورانگیز مکتب‌ها
که تا در دست هر سیمین‌بری، سی‌پاره‌ای باشد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
خوشا چشمی که محو لذّت نظّاره‌ای باشد
ز مژگان، شبنم‌افشانِ گل‌رخساره‌ای باشد
مجزّا کرده‌ام دل را، به شورانگیز مکتب‌ها
که تا در دست هر سیمین‌بری، سی‌پاره‌ای باشد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی چشم و چهره معشوق می‌نگرد و لذت تماشا را ستایش می‌کند. او از دلش که تحت تأثیر مکتب‌های گوناگون قرار گرفته است می‌گوید و اشاره می‌کند که قلبش مانند چند پاره‌ای است که از عشق و زیبایی معشوق شکسته شده است. حال و هوای شعر پر از شور و شوق عاشقانه است و بر جذابیت ظاهر محبوب تأکید می‌شود.
هوش مصنوعی: چقدر خوب است چشمی که در لذت تماشای معشوق غرق شود و مژه‌هایش مانند شبنم، زیبایی چهره‌اش را بپردازد.
هوش مصنوعی: دل را از دلبستگی‌های مختلف جدا کرده‌ام تا در دست هر کسی که توانایی و استعداد دارد، فرصتی برای شکوفایی و پیشرفت فراهم شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.