نخل بالای تو سر تا به قدم شیرینست
این چه نخلست که هم نازک و هم شیرینست!
بس که چون نیشکری نازک و شیرین و لطیف
بند بند تو، ز سر تا به قدم شیرینست
گرچه در عهد تو شیرین سخنان بسیارند
کس بشیرین سخنی مثل تو کم شیرینست
دم صبحست بیا، تا قدح از کف ننهیم
که می تلخ درین یک دو سه دم شیرینست
تا نوشتهست هلالی سخن لعل لبت
چون نی قند سراپای قلم شیرینست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ستایش معشوق خود میپردازد و او را به نخل شیرینی تشبیه میکند که لطافت و نازکی خاصی دارد. او با اشاره به انبوه سخنان شیرین در دورههای مختلف، تأکید میکند که هیچکس به شیرینی معشوقش نمیرسد. در ادامه، شاعر دعوت میکند که در لحظات بهاری و صبحگاهی، بادهای نوشیده و از طعم شیرین آن لذت ببرند. او همچنین به زیبایی و شیرینی کلامش اشاره میکند که به خوبی از لعل لب معشوق الهام گرفته است.
هوش مصنوعی: درخت نخل بالای تو از سر تا پای تو شیرین است. این چه درخت نخیلی است که هم لطیف و هم شیرین است؟
هوش مصنوعی: وجود تو به قدری لطیف و شیرین است که از سر تا قدم، مانند نیشکر نرم و دلپذیر به نظر میرسد.
هوش مصنوعی: با وجود اینکه در زمان تو سخنانی زیبا و شیرین وجود دارند، اما هیچکس به شیرینی سخنان تو نمیرسد.
هوش مصنوعی: صبح فرا رسیده، بیایید تا جام را از دست نگذاریم، زیرا این نوشیدنی تلخ در این یکی دو لحظه شیرین است.
هوش مصنوعی: اگر هلالی نوشته باشد، سخنانش مانند لبهای لعل (سرخ) تو، شیرین و دلپذیر است. کلام او چون قند در تمام وجودش شیرینی دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههای دیگر
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.