چنین دور آسمان کم دیده باشد
که جبرئیل امین را دل خراشد
چه خوش دیری بنا کردند آنجا
پرستد مومن و کافر تراشد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چنین دور آسمان کم دیده باشد
که جبرئیل امین را دل خراشد
چه خوش دیری بنا کردند آنجا
پرستد مومن و کافر تراشد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف آسمان و فرشتگان می‌پردازد و بر این نکته تأکید می‌کند که دوری آسمانی که در آن جبرئیل هم دچار رنج و دلتنگی شده، بسیار عجیب و نادر است. او به زیبایی و معجزه‌هایی که در یک مکان مقدس رخ می‌دهد اشاره می‌کند، جایی که مردم با ایمان و بی‌ایمان به پرستش مشغولند. در این فضا، احساسات عمیق و درونی در انتظار کشف و فهم وجود دارد.
هوش مصنوعی: هیچ چیز در آسمان به اندازه‌ای دور نیست که جبرئیل، فرشته امین، نتواند آن را با دلش احساس کند و تحت تأثیر قرار نگیرد.
هوش مصنوعی: در آنجا که هم مؤمن و هم کافر با دل آرام به عبادت و پرستش مشغولند، سال‌ها پیش سازه‌ای زیبا بنا شده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به دست خود بت سنگین تراشد
ز مهر او دل غمگین خراشد
ز دستش نغمه زان دل می خراشد
که ساز خویش را خود می تراشد
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.