ذات حق را نیست این عالم حجاب
غوطه را حایل نگردد نقش آب
زادن اندر عالمی دیگر خوش است
تا شباب دیگری آید بدست
حق ورای مرگ و عین زندگی است
بنده چون میرد نمیداند که چیست
گرچه ما مرغان بی بال و پریم
از خدا در علمِ مرگ افزون‌تریم
وقت؟ شیرینیِ به زهر آمیخته
رحمتِ عامی به قهر آمیخته
خالی از قهرش نبینی شهر و دشت
رحمت او اینکه گوئی در‌گذشت
کافری مرگست ای روشن‌نهاد
کی سزد با مرده‌غازی را جهاد
مرد مؤمن زنده و با خود به جنگ
بر خود افتد همچو بر آهو پلنگ
کافرِ بیدار‌دل پیشِ صنم
بهْ ز دینداری که خفت اندر حرم
چشم‌کورست اینکه بیند نا‌صواب
هیچگه شب را نبیند آفتاب
صحبتِ گُل دانه را سازد درخت
آدمی از صحبت گل تیره‌بخت
دانه از گل می‌پذیرد پیچ و تاب
تا کند صیدِ شعاعِ آفتاب
من بگل گفتم بگو ای سینه‌چاک
چوُن بگیری رنگ و بو از باد و خاک؟
گفت گل؛ ای هوشمندِ رفته‌هوش
چوُن پیامی گیری از برقِ خموش؟
جان به تن ما را ز جذبِ این و آن
جذبِ تو پیدا و جذبِ ما نهان
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به نقل از عارف هندی است و دربارهٔ حقیقت وجود و رابطهٔ انسان با حقایق معنوی می‌پردازد. در این متن، شاعر بیان می‌کند که ذات حق هیچ حجاب و مانعی برای درک عمیق وجود ندارد و مرگ تنها دگرگونی است نه پایان. انسان‌ها مانند پرندگانی بدون بال هستند، اما از لحاظ بینش و فراست، از خداوند برتری دارند. او به ارتباط میان رحمت و قهر الهی اشاره دارد و می‌گوید که مؤمن واقعی در زندگی خود با چالش‌ها مبارزه می‌کند. نهایتاً، شاعر تاکید می‌کند که جذب حقیقت و آگاهی از طریق انوار الهی ممکن است و انسان باید از زیبایی‌ها و معانی عمیق در این مسیر آگاه باشد.
هوش مصنوعی: ذات خداوند در این دنیا حجاب و مانع نیست؛ نقش و تصویر آب نمی‌تواند حقیقت را بپوشاند و از آن پنهان کند.
هوش مصنوعی: زاده شدن در دنیایی دیگر خوب است تا جوانی تازه به دست آید.
هوش مصنوعی: حقوق و حقیقت فراتر از مرگ قرار دارد و عین زندگی است. وقتی انسان می‌میرد، نمیداند که این حقیقت چیست.
هوش مصنوعی: با وجود اینکه ما مانند پرندگان بدون بال و پر هستیم، اما در درک و فهم مرگ، از علم بیشتری برخورداریم که خدا به ما عطا کرده است.
هوش مصنوعی: زمانی که می‌گذرد، مانند شیرینی است که با زهر مخلوط شده است. این یعنی لحظات خوب و شیرین ممکن است با تلخی‌ها و سختی‌ها همراه باشند. همچنین، رحمت و لطفی که به همه ما می‌رسد، گاهی ممکن است با قهر و تندی همراه گردد.
هوش مصنوعی: اگر به سراغ او نروی و از خشمش فاصله بگیری، هیچ‌کدام از زمین و آسمان را پر از نعمت‌هایش نخواهی دید؛ گویی که بر تمام این نعمت‌ها عبور کرده‌ای.
هوش مصنوعی: ای روشن‌فکر، کافر کسی است که مرگ را نمی‌پذیرد؛ آیا درست است که با کسی که مرده است، به جنگ بپردازیم؟
هوش مصنوعی: مرد مؤمن همیشه در تلاش است تا با ضعف‌ها و مشکلات درونی خود مقابله کند، همان‌طور که پلنگی به دنبال شکار آهو می‌باشد.
هوش مصنوعی: إنسانی که با آگاهی و بینش در کنار معشوق خود حضور دارد، ارزش بیشتری دارد نسبت به کسی که در مکان مقدسی خواب آلود و بی‌توجه به ایمان خود مشغول است.
هوش مصنوعی: کسی که نمی‌تواند حقیقت را ببیند، مانند چشمی کور است که هیچ‌گاه نمی‌تواند نور خورشید را در شب ببیند.
هوش مصنوعی: درخت انسان از گفت‌وگو با زیبایی و لطافت گلی که دچار بدبختی شده، رشد و پرورش می‌یابد.
هوش مصنوعی: دانه از گل نشانه‌هایی می‌گیرد تا نور آفتاب را به سمت خود جذب کند.
هوش مصنوعی: به گل گفتم، ای سینه‌چاک، آیا می‌دانی وقتی که از باد و خاک عطر و رنگ می‌گیری، چه زیبایی به تو می‌بخشد؟
هوش مصنوعی: گل گفت: ای انسان باهوش که در فکر و خیال خود غرق شده‌ای، چرا از سیگنال‌های خاموش و نامرئی که به تو منتقل می‌شود، بی‌خبر هستی؟
هوش مصنوعی: وجود ما به خاطر جذب این و آن، به عشق و محبت تو شکل گرفته و جاذبه ما به تو، درون ما پنهان است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.