بخش ۳۸ - فلک مشتری ارواح جلیلهٔ حلاج و غالب و قرة العین طاهره که به نشیمن بهشتی نگرویدند و به گردش جاودان گراییدند
من فدای این دل دیوانه‌ای
هر زمان بخشد دگر ویرانه‌ای
چون بگیرم منزلی گوید که خیز
مرد خود رس بحر را داند قفیز
زانکه آیات خدا لا انتهاست
ای مسافر جاده را پایان کجاست
کار حکمت دیدن و فرسودن است
کار عرفان دیدن و افزودن است
آن بسنجد در ترازوی هنر
این بسنجد در ترازوی نظر
آن بدست آورد آب و خاک را
این بدست آورد جان پاک را
آن نگه را بر تجلی می زند
این تجلی را بخود گم می کند
در تلاش جلوه های پی به پی
طی کنم افلاک و می نالم چو نی
این همه از فیض مردی پاک زاد
آنکه سوز او بجان من فتاد
کاروان این دو بینای وجود
بر کنار مشتری آمد فرود
آن جهان آن خاکدانی ناتمام
در طواف او قمر ها تیز گام
خالی از می شیشه تاکش هنوز
آرزو نارسته از خاکش هنوز
نیم شب از تاب ماهان نیم روز
نی برودت در هوای او نه سوز
من چو سوی آسمان کردم نظر
کوکبش دیدم بخود نزدیک تر
هیبت نظاره از هوشم ربود
شد دگرگون نزد و دور و دیر و زود
پیش خود دیدم سه روح پاکباز
آتش اندر سینه شان گیتی گداز
در برشان حله های لاله گون
چهره ها رخشنده از سوز درون
در تب و تابی ز هنگام الست
از شراب نغمه های خویش مست
گفت رومی «این قدر از خود مرو
از دم آتش نوایان زنده شو
شوق بی پروا ندیدستی ، نگر
زور این صهبا ندیدستی ، نگر
غالب و حلاج و خاتون عجم
شورها افکنده در جان حرم
این نواها روح را بخشد ثبات
گرمی او از درون کائنات»
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به توصیف ارواح بزرگانی چون حلاج، غالب و قرة العین طاهره می‌پردازد که به مصیر جاودانی خود ادامه می‌دهند و بهشت را نمی‌پذیرند. شاعر در طلب معنای عمیق زندگی و حقیقت، ماهیت کار حکمت و عرفان را بررسی می‌کند و میان دو نوع بینش تمایز قائل می‌شود. او به جستجوی معانی در عالم وجود می‌پردازد و سه روح پاکباز را با چهره‌هایی نورانی و آتشین توصیف می‌کند که در عشق و شور زندگی غرق‌اند. در پایان، شاعر به مخاطب یادآوری می‌کند که از خود رها شود و در پی «نوای زنده» برود تا به جوهر حقیقت نزدیک‌تر شود.
هوش مصنوعی: من آماده‌ام که برای این دل دیوانه فدای جان شوم، زیرا هر بار که به امیدی نو ویران می‌شود، دوباره به آن عشق می‌ورزم.
هوش مصنوعی: وقتی به محلی برسم، صدای راهنمایی می‌آید که بلند شو، چون مردی که به اندازه کافی با تجربه است و می‌داند چگونه به دریا دسترسی پیدا کند.
هوش مصنوعی: چون نشانه‌های خداوند بی‌پایان است، ای مسافر، هدف و پایان راهت کجاست؟
هوش مصنوعی: عمل حکمت درک و تحلیل مسائل و رخدادهاست و به مرور زمان تجربه کسب کردن و دچار فرسودگی شدن. در حالی که عرفان به درک عمیق و افزایش آگاهی اشاره دارد.
هوش مصنوعی: آن کس هنر را با دقت سنجش می‌کند و بر اساس دیدگاه خود نتایج را ارزیابی می‌کند.
هوش مصنوعی: کسی که توانسته به این دنیا و نعمت‌های آن دست یابد، در عوض، کسی دیگر موفق شده جان پاک و دل راحتی را به دست آورد.
هوش مصنوعی: این نگاه زیبا و درخشان به چیزهایی توجه می‌کند که دیده می‌شوند، اما خود این درخشندگی و زیبایی به تدریج در خود گم می‌شود.
هوش مصنوعی: در تلاش هستم که به تدریج به زیبایی‌های آسمان نزدیک شوم و مانند نی، با دل‌تنگی و اندوه ناله می‌زنم.
هوش مصنوعی: این همه برکت و خوشبختی از وجود مردی بزرگ و پاک منش نشأت گرفته است، آن شخصی که آتش عشق و محبتش به عمق جان من رسیده است.
هوش مصنوعی: یک کاروان از دو انسان بینا به کنار سیاره مشتری رسید و در آنجا توقف کرد.
هوش مصنوعی: جهان همچون یک خاکدان ناتمام در حال گردش به دور او است و قمرها با شتاب به دور آن می‌چرخند.
هوش مصنوعی: شیشه‌ی خالی از شراب هنوز درخت تاک را دارد، و همچنان آرزوی جوانه زدن از خاک خود را به همراه دارد.
هوش مصنوعی: در نیمه‌شب، نور ماه مانند تابش روز است و عشق او به قدری قوی و دلنشین است که هیچ دردی را احساس نمی‌کنم.
هوش مصنوعی: وقتی به آسمان نگاه کردم، ستاره‌ای را دیدم که به خودم نزدیک‌تر شده است.
هوش مصنوعی: نگاه پر از قدرت و تاثیرش، باعث شد که عقل و هشیاری‌ام را از دست بدهم و همه چیز برایم دگرگون شد، چه نزدیک و چه دور، چه در گذشته و چه در آینده.
هوش مصنوعی: در نزد خود، سه روح جوانمرد را دیدم که در سینه‌شان آتش عشق می‌سوزد و دل‌هایشان از شدت عشق به دنیا ملتهب است.
هوش مصنوعی: در آغوش آنها چادرهایی به رنگ لاله و چهره‌هایشان از شدت عشق و احساس درخشان و تابناک است.
هوش مصنوعی: در حال و هوای شیدایی و عشق، از لذت نغمه‌ها و آوازهای خود سرمست هستم.
هوش مصنوعی: رومی می‌گوید: از خودت فاصله نگیر و بیشتر به زندگی‌ات بپرداز و مانند نوایانی که در کنار آتش زنده‌اند، بیدار شو.
هوش مصنوعی: شوقی که بدون ترس و تردید باشد را هرگز ندیده‌ای، به قدرت و شدت این شراب بنگر که هرگز مانند آن را مشاهده نکرده‌ای.
هوش مصنوعی: غالب، حلاج و خاتون عجم، شور و هیجان زیادی را در دل حرم ایجاد کرده‌اند.
هوش مصنوعی: این نواها به روح انسان قوت و آرامش می‌بخشند و حرارت و انرژی این نواها از عمق هستی و کائنات نشأت می‌گیرد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.