|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
خود را کنم سجودی ، دیر و حرم نمانده
این در عرب نمانده آن در عجم نمانده
در برگ لاله و گل آن رنگ و نم نمانده
در ناله های مرغان آن زیر و بم نمانده
در کارگاه گیتی نقش نوی نبینم
شاید که نقش دیگر اندر عدم نمانده
سیاره های گردون بی ذوق انقلابی
شاید که روز و شب را توفیق رم نمانده
بی منزل آرمیدند پا از طلب کشیدند
شاید که خاکیان را در سینه دم نمانده
یا در بیاض امکان یکبرگ ساده ئی نیست
یا خامهٔ قضا را تاب رقم نمانده
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به یک حالت نومیدی و بی‌حالی در عالم هستی اشاره دارد و احساس می‌کند که دیگر نشانه‌ای از زیبایی و نوآوری در جهان وجود ندارد. او به عدم حضور و کارآمدی حقایق دینی و معنوی در زندگانی انسان‌ها و همچنین فقدان عواطف و احساسات در طبیعت اشاره می‌کند. در این وضعیت، او به یأس و ناامیدی از تغییر یا تحول در شرایط جاری زندگی و وجود اشاره می‌کند و پرسش‌هایی در مورد موجودیت و نقش انسان در این عالم می‌سازد. به طور کلی، این شعر بازتاب‌دهنده احساسات عمیق و کاوش در مسائلی از قبیل معنای زندگی و ابهام در سرنوشت است.
هوش مصنوعی: خودم را به سجده می‌افکنم، چون دیگر نه مکانی در کعبه مانده و نه در معابد غیرعرب.
هوش مصنوعی: دیگر در گل و لاله اثری از رنگ و زیبایی نیست و در صدای پرندگان هم هیچ نشانه‌ای از شادی یا نغمه‌های دلنواز باقی نمانده است.
هوش مصنوعی: در دنیای انسان، ممکن است هیچ چیز جدیدی را نبینم، زیرا شاید جنبه‌های جدیدی از وجود در عالم غیرمادی باقی نمانده باشد.
هوش مصنوعی: سیاره‌ها که به دور خود می‌چرخند، ظاهراً از شور و هیجان تغییر برخوردار نیستند و شاید دیگر از روز و شب، امیدی برای تازه‌نفس شدن باقی نمانده باشد.
هوش مصنوعی: بی‌خانمان‌ها آرام گرفتند و پاهای خود را از جستجوی نیازها کشیدند، امیدوار بودند که شاید انسان‌های زمینی در دلشان دیگر نفسی نمانده باشد.
هوش مصنوعی: یا در دنیای امکانات، امکان یک ورق سفید ساده وجود ندارد، یا اینکه قلم سرنوشت قادر به نوشتن دست نوشته‌ای نیست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.