ای نوش لبت دلم به نیش افکنده
چشمت دو هزار خسته پیش افکنده
هر کس که نشد به عید رویت قربان
دایم فلکش برون ز کیش افکنده
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای نوش لبت دلم به نیش افکنده
چشمت دو هزار خسته پیش افکنده
هر کس که نشد به عید رویت قربان
دایم فلکش برون ز کیش افکنده
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش صحبت می‌کند که دل او را به درد و رنج انداخته است. چشمان او لبخند را برای دیگران به ارمغان می‌آورد، اما برای شاعر تنها درد و خستگی باقی گذاشته است. او به این نکته اشاره می‌کند که اگر کسی برای معشوقش قربانی نشود، همواره از مسیر عشق منحرف خواهد شد.
هوش مصنوعی: لب‌های شیرین تو دل مرا به درد و رنج انداخته و چشمان زیبایت موجب شده که دو هزار نفر دیگر نیز در غم و خستگی به سر برند.
هوش مصنوعی: هرکسی که در روز عید زیبایی تو را نبیند، همیشه از راه دینش دور شده و از مسیر خود منحرف است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
لعلت نمکی در دل ریش افکنده
فریاد به بیگانه و خویش افکنده
چون چشم تو دید نرگس اندر بستان
از خجلت و شرم سر به پیش افکنده
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.