|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای از آن طرّه سرافکنده
خانه عالمی برافکنده
وی بدان چشم و غمزه خونریز
عالمی را ز پا در افکنده
آه از آن قامت بلند که هست
سرو در پهلویش سرافکنده
ای ز شعر سیاه مشکین بوی
بر رخ ماه معجر افکنده
بر قمر شام پر ز چین بسته
بر سمن دام عنبر افکنده
چشم من ساغر است و ساقی شوق
اشک چون می به ساغر افکنده
دل من مجمر است و خادم عشق
عود غم را به مجمر افکنده
حدّ حسنت ز وهم بیرون است
مرغ دل در طلب پر افکنده
بحر گشته ست نام چشم جلال
در جهان بس که گوهر افکنده
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تجلیات زیبایی و魅به‌های معشوق خود می‌پردازد. او از طره‌ای سرافکنده و چشمانی غم‌زده سخن می‌گوید که باعث زبونی و افت دنیای او شده است. قامت بلند معشوق که همچون سروی سرافکنده است، تأثیر عمیقی بر روح و دل شاعر دارد. او از عطر دلنشین معشوق و تأثیر آن بر دل و جان خود صحبت می‌کند و غم و شوقش را به ساغر و مجمر تشبیه می‌کند. در نهایت، شاعر اذعان می‌کند که زیبایی معشوقش فراتر از تصورات است و دل او در جستجوی حقیقت این زیبایی است.
هوش مصنوعی: ای کسی که با آن موهای پریشان خود، خانه‌ای از عالم را به هم ریخته‌ای.
هوش مصنوعی: او با نگاه و جذابیت خود، جهانی از افرادی را به زانو درآورده و بر آنها چیره شده است.
هوش مصنوعی: درد و حسرت از آن اندام کشیده و زیبایی که در کنار او، درخت سرو خود را شرمنده و کوچک حس می‌کند.
هوش مصنوعی: تو همچون عطر خوش بویی هستی که از شعری زیبا بر چهره ماه تابان افتاده و زیبایی خاصی به آن بخشیده است.
هوش مصنوعی: در شب ماه، ظاهری پر از زیبایی و ناز دارد که مانند گلی خوشبو، بویی دل‌انگیز را پخش می‌کند.
هوش مصنوعی: چشم من مانند یک لیوان پر از اشک است و احساس شور و شوقی که در دل دارم مثل شرابی است که در این لیوان ریخته شده.
هوش مصنوعی: دل من مانند یک منبع آتش است و عشق مانند عودی است که غم را در آن می‌سوزاند.
هوش مصنوعی: زیبایی تو فراتر از تصورات است و دل من همچنان در جستجوی پرواز و آزادی است.
هوش مصنوعی: چشم جلال به قدری در جهان درخشان و باارزش است که مانند دریا گوهری را در خود دارد و به همین دلیل نامش در دنیا پیچیده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بود لختی چو گل سرافکنده
به جهان آتش در افکنده
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.