جامی
»
هفت اورنگ
»
سلامان و ابسال
»
بخش ۱۴ - حکایت آن پاره دوز به خرقه پاره دوزی اسباب معیشت اندوز که هر میوه تازه که رسیدی از آن مقداری خریدی و پیش عیال و اطفال خود بردی و با ایشان خوردی و گفتی به این خرسند باشید و چهره همت خود را به اندیشه زیادت نخراشید که طعم این میوه همه سال جز این نیست و مرا استطاعت خریدن بیش ازین نی
پاره‌دوزی بود در اقصای ری
مطمئن بر پاره‌دوزی رایِ وی
با خمیده پشتی از بار عیال
داشت مشتی طفلکان خردسال
بود بر دلق معاش خویشتن
روز و شب از پاره‌دوزی وصله‌زن
چون رسیدی میوه‌های سال نو
خاطرش بودی به هر میوه گرو
سوی اهل خود به صد گونه حیل
آمدی هم جیب ازان پر هم بغل
پیش ایشان ریختی آن را دلیر
تا بخوردندی همه زان میوه سیر
بعد ازان گفتی که ای افتادگان
بر فراش محنت و غم زادگان
گر فتد صد بار ازین میوه به چنگ
جمله را اینست طعم و بوی و رنگ
ترک آز و آرزومندی کنید
طبع را مایل به خرسندی کنید
من چو خاکم زیر پای فقر پست
بیش ازینم برنمی آید ز دست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: حکایت دربارهٔ پاره‌دوزی است که با زحمت زندگی‌اش را می‌گذراند و همواره به فکر خانواده‌اش است. او هر میوه‌ی تازه‌ای را که به دست می‌آورد، با شادی برای همسر و فرزندانش می‌آورد تا با آنان شریک شود. به خانواده‌اش می‌گوید که نباید به دنبال آرزوهای بزرگتر باشند، زیرا طعم این میوه‌ها همیشه یکسان است و او نمی‌تواند بیش از این برایشان تهیه کند. از آنها می‌خواهد که به جای آرزو کردن برای چیزهای بیشتر، خرسند و راضی باشند و به موقعیت فعلی خود افتخار کنند.
هوش مصنوعی: در دوردست‌های ری، شخصی به مهارت پاره‌دوزی مشغول بود و به توانایی خود در این کار اطمینان داشت.
هوش مصنوعی: با کمر خمیده به خاطر مسئولیت‌های خانوادگی، مردی که چندین کودک کوچک را در کنار خود دارد.
هوش مصنوعی: او طی روز و شب، با تعمیر و وصله کردن لباس خود، به زندگی و نیازهایش می‌پردازد.
هوش مصنوعی: به محض اینکه به میوه‌های سال جدید رسیدی، خاطر تو به هر میوه‌ای معطوف شد.
هوش مصنوعی: تو با نیرنگ‌های گوناگون به سوی دوستانت آمدی، در جیب‌ات چیزی داری و در آغوش‌ات هم.
هوش مصنوعی: تو آن میوه را به دلیران تقدیم کردی تا همه از آن سیراب شوند و بهره‌مند گردند.
هوش مصنوعی: سپس گفتی که ای افرادی که در زیر بار مشکلات و دردها به سر می‌برید، شما که زاده‌ی ناملایمات هستید.
هوش مصنوعی: اگر صد بار هم از این میوه بچشیم، همه را همین طعم و بو و رنگ خواهد بود.
هوش مصنوعی: از خواسته‌ها و آرزوهای خود دست بردارید و سعی کنید که روحیه‌تان را به سوی شادابی و خوشبختی هدایت کنید.
هوش مصنوعی: من مثل خاک زیر پای فقر هستم و از این وضعیت بیشتر از این نمی‌توانم تحمل کنم یا کاری از دستم برمی‌آید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.