سهل عبدالله تستری - قدس سره - می گوید: که هر که بامداد کند و همت وی آن باشد که چه خورد، دست از وی بشوی.
هرکه خیزد بامداد از خواب و نبود در سرش
جز خیال خورد ازو آیین بیداری مجوی
وانکه شوید دست چون پای از سر بستر کشید
تا به خوان و سفره آرد دست، دست از وی بشوی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: سهل عبدالله تستری در این شعر تأکید میکند که انسان باید در آغاز روز فقط به معنویات و بیداری روحی خود توجه کند و از افکار دنیوی دوری کند. اگر کسی تنها به فکر خوردن و نوشیدن باشد و در پی بهرهمندی مادی باشد، در حقیقت هنوز از خواب غفلت بیدار نشده است. او میگوید که برای بهرهمندی واقعی از صبح، باید از هر چیزی که ما را به دنیا وابسته میکند، دست بشوییم و به معنای عمیقتر زندگی فکر کنیم.
هوش مصنوعی: سهل عبدالله تستری تأکید میکند که اگر کسی صبح زود از خواب بیدار شود و تنها به فکر غذا خوردن باشد، باید از او فاصله بگیرید.
هوش مصنوعی: هر کسی که صبح زود از خواب بیدار میشود و در ذهنش چیزی جز خیال و آرزوهایش نیست، نباید انتظار داشته باشد که نشانهای از بیداری واقعی و هوشیاری را از او ببیند.
هوش مصنوعی: اگر کسی دستش را مانند پا میشوید و از روی بستر برمیخیزد تا به سفره و خوان غذا برود، باید از او دست بکشی و او را رها کنی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.