|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ماه من تا کمر از موی میان نگشاید
بیدلان را گره از رشته جان نگشاید
چون بنفشه ز قفا باد زبان سوسن را
گر به آزادی آن سرو زبان نگشاید
گر ببیند صدف آن حقه در گرچه فتد
جای قطره گهر از ابر دهان نگشاید
آن دو لب هست دو کان شکر ار شهد فروش
بیند آن را دگر از شرم دکان نگشاید
در گلو گریه گره گشت بسوزد دل اگر
تیغ آن شوخ ره آه و فغان نگشاید
تا اشارت نکند ابروی او چرخ فلک
بر دلم تیر بلایی ز کمان نگشاید
پیش افسرده دلان عرض سخن جامی چند
دفتر خویش گل ایام خزان نگشاید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیبایی‌ها و دلربایی‌های معشوق می‌پردازد و به ناتوانی دل‌باختگان از گسستن رشته‌های عشق اشاره می‌کند. او زیبایی معشوق را به عناصر طبیعی چون ماه و بنفشه تشبیه می‌کند و نشان می‌دهد که آزاد شدن و ابراز عشق تنها با اشاره او ممکن است. همچنین، شاعر به تأثیر عاطفی معشوق بر دل‌های افسرده و دردمند اشاره می‌کند و بیان می‌کند که غم و فراق باعث می‌شود تا سخنانش در دل‌ها تاثیرگذار نباشد. در نهایت، او از ناکامی در بیان احساسات خود سخن می‌گوید و از اینکه نتوانسته منظره‌ای شاداب و سرزنده از عشق خود ببیند، رنج می‌برد.
هوش مصنوعی: عزیز من، تا زمانی که ماه تو، موی میان خود را کنار نگذارد، دل‌های بی‌خبر از عشق، نتوانند از مشکلات روحی‌یشان رهایی یابند.
هوش مصنوعی: وقتی که بنفشه از پشت سر به باد می‌پیچد، گل سوسن هم باید دلیری کند و اگر آن سرو به راحتی زبانش را باز نکند، هیچ کس نمی‌تواند از او انتظار داشته باشد که صحبت کند.
هوش مصنوعی: اگر صدف به آن حقه پی ببرد، حتی اگر قطره‌ای از مروارید از ابر بیفتد، دهانش را نمی‌گشاید.
هوش مصنوعی: دو لب او مانند دو منبع شیرینی هستند. اگر فروشنده عسل آنها را ببیند، از شرم به دکان خود نخواهد رفت.
هوش مصنوعی: اگر دل سختی بکشد و از درد بسوزد، اشک و ناله‌ام را در گلویم حبس کرده‌ام و نمی‌توانم آن را بیرون بریزم.
هوش مصنوعی: تا زمانی که ابروی او اشاره نکند، چرخش روزگار بر دلم تیر مصیبت را از کمان رها نمی‌سازد.
هوش مصنوعی: برای دل‌های غمگین، نمی‌توانم سخنی بگویم؛ حتی اگر چندین دفتر پر از احساسات و یادها داشته باشم، باز هم نمی‌توانم غم را برطرف کنم و شادی‌های گذشته را به یاد بیاورم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.