|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
به ناخن سینه خود می خراشم
ز دل جز حرف عشقت می تراشم
بسی گمنام تر بودم ز ذره
بدینسان مهر رویت ساخت فاشم
نباشد عیش من جز یاد آن روی
ببین ای پندگو حسن معاشم
دو عالم گفتی ارزد ژنده فقر
چنین ارزان منه نرخ قماشم
ز دیده کرده ام پر دامن از در
بیا تا در قدم های تو پاشم
فتد در ساکنان سدره هر صبح
خروش از ناله های دل خراشم
مرا گفتی سگ من باش جامی
سگ تو گر نباشم پس چه باشم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و فراق سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که تنها یاد معشوقش برای او زندگی و شادی به ارمغان می‌آورد. او از درد و رنجی که به خاطر دوری محبوبش متحمل است، می‌نالد و احساس گمنامی خود را نسبت به دیگران بیان می‌کند. شاعر به پندگویان می‌گوید که در عشق ورزیدن هیچ چیزی برایش کم‌ارزش نیست و تنها امیدش به معشوق باقی مانده است. همچنین، او بر این باور است که وابستگی به محبوبش برایش همچون سرنوشت مشخصی است و بدون آن خود را بی‌معنا می‌داند.
هوش مصنوعی: با ناخن به سینه‌ام می‌زنم و از دل فقط حرف عشق تو را بیرون می‌آورم.
هوش مصنوعی: قبل از اینکه با چهره تو آشنا شوم، در بسیاری از جوانب زندگی‌ام ناشناخته و گمنام بودم. اما محبت و زیبایی تو موجب شد که من به طور آشکار خودم را بشناسم و بهتر دیده شوم.
هوش مصنوعی: لذتی برای من وجود ندارد جز یادآوری آن چهره. ای کسی که نصیحت می‌کنی، زیبایی زندگی من در خاطر همان چهره است.
هوش مصنوعی: دو دنیا به یکدیگر گفتند که فقر و تنگدستی ارزش ندارد و نباید قیمت کار من را پایین آورد.
هوش مصنوعی: از دیده‌ام که با دامن پربرکتت از در داخل شو. بیایید تا در مسیر قدم‌هایتان، گل و گلاب بریزم.
هوش مصنوعی: هر صبح صدای ناله‌های قلبم به ساکنان درخت سدر می‌رسد و آنها را به هیجان می‌آورد.
هوش مصنوعی: تو به من گفتی که مانند یک سگ به تو وفادار باشم، اما اگر من غیر از آن نباشم، پس چه جایگاهی دارم؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ابا تو این زمان راز است فاشم
ندانم من کیم ذات تو باشم
همین بس گر چه بس کاسد قماشم
که در سلک خریدارانش باشم
سخنهایی که لعلت گفت فاشم
بس است آنها مرا تا زنده باشم
چرا رخ را به نومیدی خراشم
من از ابلیس مجرم تر نباشم
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.