ای اشک سرخ دمبدم از چشم تر مرو
هم رنگ لعل یار منی از نظر مرو
نزدیک مردنم ز تو دور از خدا بترس
نزدیک اگر نیایی ازین دورتر مرو
تا کی روی به قول رقیب از نظر مرا
بهر خدا که بر سخن او دگر مرو
آن عشوه جوی فتنه بازار و کوی شد
ای پارسا ز کنج سلامت بدر مرو
جامی درش نه منزل آلودگان بود
آنجا چو اشک غرقه به خون جگر مرو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل دربارهٔ درد و رنج عشق سخن میگوید و از محبوبش میخواهد که از او دور نشود. او اشکهای خود را نمادی از عشق و اندوه میداند و به محبوب میگوید که نباید به دوری از او ادامه دهد. شاعر از محبوب میخواهد که در لحظات نزدیک به مرگش به او نزدیکتر شود و بیمراقبتی را کنار بگذارد. او همچنین به نوعی به مشکلها و فتنههای عشق اشاره میکند و توصیه میکند که از فضای منفی دوری کند. در نهایت، شاعر از محبوب درخواست میکند که از مکانهایی که مختص نااهلان است، دوری کند و نزد او بماند.
هوش مصنوعی: ای اشکهای سرخ، همیشه از چشمانم خارج نشوید، چرا که شما همچون رنگ لعل (گوهری قرمز) محبوب من هستید؛ از دید من دور نشوید.
هوش مصنوعی: به هنگام نزدیک شدن به مرگ، از دوری از خدا بترس. اگر به من نزدیک نشوی، از این فاصله دورتر نرو.
هوش مصنوعی: به چه دلیل همچنان به حرفهای رقیب نگاه میکنی؟ خواهش میکنم برای خدا دیگر به سخنان او توجه نکن.
هوش مصنوعی: آن جاذبه و زیبایی که در بازار و کوچه وجود دارد، ای زاهد پرهیزگار، از مکان امن و آرامش خود بیرون نرو و به آن جاذبهها نپرداز.
هوش مصنوعی: در آنجا جایی برای افراد آلوده و ناپاک وجود ندارد، پس مانند اشکی که به خون دل آغشته شده، غرق نشو.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مپسند تیره روز مرا ای پسر مرو
چشم منی چراغ منی ای پسر مرو
چون رفتهای ز دیده مکن از دلم سفر
ای دور رفته بهر خدا دورتر مرو
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.