گر خاک سر کوی مذلت باشی
رسوا شده شهر و محلت باشی
به زانکه به زرق و خودنمایی صد سال
شایسته هفتاد و دو ملت باشی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گر خاک سر کوی مذلت باشی
رسوا شده شهر و محلت باشی
به زانکه به زرق و خودنمایی صد سال
شایسته هفتاد و دو ملت باشی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به انتقاد از کسانی می‌پردازد که با ظاهرسازی و خودنمایی در جامعه تلاش می‌کنند تا خود را برتر از دیگران نشان دهند. او تأکید می‌کند که اگرچه ممکن است این افراد مدت‌ها در تلاش باشند تا به مقام و منزلتی برسند، اما اگر ریشه در فقر و بی‌اعتباری داشته باشند، هیچگاه به‌خوبی شناخته نخواهند شد. در واقع، اعتبار حقیقی از رفتار و صفات درونی افراد ناشی می‌شود، نه از زرق و برق ظاهری.
هوش مصنوعی: اگر در خاک و سرزمین ذلت زندگی کنی، رسوایی تو بر شهر و محله‌ات سایه می‌افکند.
هوش مصنوعی: بهتر است که به جای فریب و خودشیفتگی، شایستگی و لیاقت واقعی خود را پیدا کنی، حتی اگر برای این کار نیاز به زمان بیشتری داشته باشی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.