ای یافته مرهم خود از داغ مپرس
نظاره طاووس کن از زاغ مپرس
گفتار نکو شنو به قایل منگر
انگور خور ای ساده دل از باغ مپرس
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای یافته مرهم خود از داغ مپرس
نظاره طاووس کن از زاغ مپرس
گفتار نکو شنو به قایل منگر
انگور خور ای ساده دل از باغ مپرس
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به بیان حکمت و زندگی می‌پردازد. او به مخاطب می‌گوید که برای تسکین درد و غم‌های خود به دنبال دلایل و پرسش‌های بی‌مورد نباشد. همچنین تأکید می‌کند که بهتر است به زیبایی‌ها و خوبی‌ها توجه کند و از تلاش برای تشخیص زشتی و عیب‌ها خودداری نماید. در نهایت، شاعر به سادگی و خلوص دل در پذیرش شادی‌ها و لذت‌های زندگی دعوت می‌کند.
هوش مصنوعی: به جای این که از کسی درباره دردهایش بپرسی، بهتر است زیبایی‌ها و نعمت‌های زندگی را ببینی و از آنها لذت ببری.
هوش مصنوعی: به جای اینکه به حرف‌های خوب دیگران توجه کنی، حواست به چیزهای بی‌فایده و بی‌اهمیت نباشد. ساده‌دل، از باغ نپرس که چرا انگور را می‌خوری؛ لذت ببَر!
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.