ای سرو سهی که کس به پایت ننشست
در سایه قد دلربایت ننشست
در باغ خیال دل بسی تازه نهال
بنشاند ولی یکی به جایت ننشست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای سرو سهی که کس به پایت ننشست
در سایه قد دلربایت ننشست
در باغ خیال دل بسی تازه نهال
بنشاند ولی یکی به جایت ننشست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف زیبایی و بزرگی سروی بلند و بی‌نظیر می‌پردازد که هیچ‌کس جرات نزدیک شدن به آن را ندارد. او از حسرتی سخن می‌گوید که در باغ خیال خویش جوانه‌های تازه‌ای را می‌کارد، اما هیچ‌کس نمی‌تواند در سایه این سرو استوار و دلربا آرام بگیرد. احساس تنهایی و زهری که از دست‌نیافتنی بودن زیبایی می‌خورد، در این شعر به خوبی نمایان است.
هوش مصنوعی: ای سرو بلند و زیبا، هیچ‌کس به پای تو نرسیده و در سایه قد دل‌انگیز تو نیز کسی نشسته نیست.
هوش مصنوعی: در باغ فکر و خیال دل، بسیاری از جوانه‌ها و ایده‌های تازه کاشته شده‌اند، اما هیچ‌کدام جای تو را نمی‌گیرد و هیچ‌کدام نمی‌توانند جای تو را پر کنند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.