حلقه زلف را گشاد مده
عمر سوداییان به باد مده
کشته بادا به خنجر بیداد
هرکه آموزدت که داد مده
ناقه عزم تیزپای مرا
جز به کوی خود ایستاد مده
بنشین خوش درون دیده من
جای مردم درین سواد مده
چون دهی زاد رهروان غم و درد
هیچ کس را ز من زیاد مده
یاد من کن به لطف لیک مرا
آنچه من کرده ام به یاد مده
نامرادی مراد جامی بس
راه او جز بدین مراد مده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر نگرانی و تأمل شاعر دربارهٔ عشق و احساساتش را بیان میکند. او از معشوق میخواهد که زیباییهای خود را بیجهت در معرض دید نگذارد و عمر عاشقان را تلف نکند. شاعر همچنین بر این نکته تأکید میکند که مشکلات و دردهای زندگی را نمیتوان به راحتی فراموش کرد و پیشنهاد میکند که به یاد او با مهربانی فکر کند، بدون اینکه به اشتباهاتش اشارهای داشته باشد. در پایان، شاعر به نامرادی خود و مسیر دشوارش اشاره میکند و خواستار عدم هدایت به راهی جز عشق است.
هوش مصنوعی: زلفهای خود را رها نکن، زیرا که این کار عمر عاشقها را به هدر میدهد و آن را به باد میسپارد.
هوش مصنوعی: هر که به تو آموزش میدهد که حق و انصاف را ندهی، باید با خنجر ناعدالتی کشته شود.
هوش مصنوعی: هرگز اجازه نده که شتر تندرو من در مسیرهای دیگر توقف کند و تنها به سمت کوی خود برود.
هوش مصنوعی: بنشین با آرامش در چشم من، و مردم را از این تاریکی دور کن.
هوش مصنوعی: وقتی به مسافران زندگی هدیه میدهی، هیچ کس را به من اضافه نکن که غم و درد داشته باشد.
هوش مصنوعی: به یاد من باش با kindness و لطف، اما آنچه من انجام دادهام را فراموش کن و به یاد نیاور.
هوش مصنوعی: بهترین خواستهها و آرزوهایم را بیفایده و بیتنظیم مییابم، زیرا هیچ راهی برای رسیدن به آنها جز از این مسیر نامناسب وجود ندارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
باده کم خور، خرد به باد مده
خویش را یاد او به یاد مده
گفت شاها، ز لطف دادم ده
ما مرادم مکن، مرادم ده
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.