هست دیوان شعر من اکثر
غزل عاشقان شیدایی
یا فنون نصایح است و حکم
منبعث از شعور و دانایی
ذکر دونان نیابی اندر وی
کان بود نقد عمر فرسایی
مدح شاهان دراو به استدعاست
نه ز خوش خاطری و خودرایی
امتحان را اگر ز سر تا پاش
بر روی صد ره و فرود آیی
زان مدایح به خاطرت نرسد
معنی حرص و آزپیمایی
هیچ جا نبود آن مدایح را
در عقب قطعه تقاضایی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به معرفی دیوان اشعار خود میپردازد و بیان میکند که بیشتر این اشعار شامل غزلهای عاشقانه و نصایح و حکمتهایی است که از آگاهی و دانش برآمدهاند. او تأکید میکند که در این دیوان اثری از شعرهای ناپایدار و بیارزش که صرفاً برای جلب توجه شاهان نوشته شده باشد، وجود ندارد. شاعر همچنین به امتحان و آزمونی اشاره میکند که نشاندهنده عمق و ارزش واقعی اشعارش است و این اشعار به هیچوجه تحت تأثیر حرص و آز نیستند. در نهایت، او تأکید میکند که این مدایح خواستهای از دیگران نیست و بهراستی نشانی از صداقت و عمق شعر او دارد.
هوش مصنوعی: شعرهای من بیشتر در مورد عشق و دیوانگی عاشقان است.
هوش مصنوعی: این عبارت به معنای این است که اندرزها و نصایح، ناشی از دانش و آگاهی عمیق هستند. به عبارت دیگر، افرادی که تجربه و درک کافی دارند، میتوانند بهترین راهنماییها را ارائه دهند.
هوش مصنوعی: افراد پست و پایینرتبه را هرگز نمیتوان به یاد آورد، زیرا آنها ارزش و اهمیت عمر را تباه میکنند.
هوش مصنوعی: ستایش شاهان تنها به خاطر درخواست آنهاست، نه بخاطر رضایت شخصی یا خودپسندی.
هوش مصنوعی: اگر از ابتدا تا انتهای امتحان را با دقت و کوشش بگذرانید، موفق خواهید شد.
هوش مصنوعی: از آن ستایشها و خصوصیات عالی که به یاد تو میآید، معنی حریص و طماع بودن فراموش میشود.
هوش مصنوعی: هیچ جا برای ستایشها و تمجیدها در پی درخواست و تقاضایی وجود نداشت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
این دو شغل برید و عرض به تو
یافته خرمی و زیبایی
روی این را همه بیفروزی
صدر آن را همه بیارایی
چون پدید آمدی تو بر هر کس
[...]
چند پویی به گرد عالم چند؟
چند کوبی طریق پویایی؟
تا کی از بهر قوت و شهوت نفس
همچو کاسانه مینیاسایی؟
لحن خوش دار چون به کوه آیی
کوه را بانگ خر چه فرمایی
خسروا، از کمال دانایی
روی دولت همی بیارایی
گاه مال زمین همی بخشی
گاه فرق فلک همی سایی
حرب جویان نهان شوند از بیم
[...]
این همه چابکیّ و زیبایی
این چنین از کجا همیآیی
چون مه چارده به نیکویی
چون بت آزری به زیبایی
مه نخوانم تو را معاذالله
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.