جامیا در پناه فقر گریز
هوس سیم و حرص زر بگذار
خرمزاجان حرص و شهوت را
مست خواب و اسیر خور بگذار
رو به عزلت سرای عیسی نه
وین خران را به یکدگر بگذار
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
جامیا در پناه فقر گریز
هوس سیم و حرص زر بگذار
خرمزاجان حرص و شهوت را
مست خواب و اسیر خور بگذار
رو به عزلت سرای عیسی نه
وین خران را به یکدگر بگذار
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: جامی در این شعر به دوری از تمایلات مادی و دلبستگی به ثروت و لذت‌های زمینی دعوت می‌کند. او به جای حرص و طمع، به زندگی در عزلت و دوری از دنیا، مانند عیسی، تأکید می‌کند. در نهایت، او خرمازاجان و کسانی را که در خواب حرص و شهوت اسیرند، به حال خود رها می‌کند و از آنان فاصله می‌گیرد.
هوش مصنوعی: ای نوشیدنی‌ام، در سایه‌ی فقر، از خواسته‌های طلا و جواهر دوری کن و به آنها بی‌توجه باش.
هوش مصنوعی: افراد طمع‌کار و شهوت‌ران را تحت تأثیر وسوسه‌ها و خواب‌های خود رها کن و به آنها اهمیت نده.
هوش مصنوعی: به جایی دور و خلوت برو و اجازه بده این افراد ناراحت کننده که همدیگر را اذیت می‌کنند، به حال خودشان بمانند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.