|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بنازم آن سوار نازنین را
که برد از کف عنان عقل و دین را
اگر سلطان جمالش را ببیند
کند تسلیم او تاج و نگین را
چو نتوانم که بوسم نعل رخشش
به هر جا بگذرد بوسم زمین را
مراآن لطف ساعد گشت نی تیغ
چو برزد بهر قتلم آستین را
برآرد صوفی انگشت شهادت
چو بیند آن لب چون انگبین را
ز چین زلف چون بنمایدم روی
به یاد آرم نگارستان چین را
چو جامی جز رخش را سجده آرد
بشوید از خوی خجلت جبین را
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ستایش و شگفتی از زیبایی و ویژگی‌های شخصی محبوبی می‌پردازد که تاثیر عمیقی بر عقل و دین او گذاشته است. او جمال این سوار نازنین را به قدری والا می‌داند که حتی تاج و نگین در برابرش تسلیم می‌شوند. شاعر آرزو دارد که اگر نتواند لب‌های محبوب را ببوسد، حداقل زمین را که پای او بر آن می‌گذارد، ببوسد. همچنین، او با اشاره به زلف‌های محبوب و یادآوری زیبایی‌های چین، نشانه‌های عشق و شیدایی خود را بیان می‌کند و در نهایت، ابراز خجالتش از اینکه تنها به رخش سجده می‌کند، نشان از عمق احساساتش دارد.
هوش مصنوعی: به آن جوان خوش‌سوار افتخار می‌کنم که کنترل عقل و دین را از دست من گرفت.
هوش مصنوعی: اگر کسی جمال و زیبایی او را ببیند، بدون شک تسلیم او خواهد شد و حتی تاج و جواهراتش را هم فدای او می‌کند.
هوش مصنوعی: اگر نتوانم لب‌های زیبای تو را ببوسم، پس در هر جا که بروی، زمین را می‌بوسم.
هوش مصنوعی: آن محبت و مهربانی تو است که مرا نجات میدهد و نه مانند تیغ که به خاطر کشتن من آستینش را بلند کرده است.
هوش مصنوعی: وقتی صوفی آن لب شیرین را مانند عسل ببیند، انگشت اشاره‌اش را بالا می‌برد.
هوش مصنوعی: وقتی که زیبایی چهره‌ات را در برابر من می‌کشی، به یاد باغ‌های زیبا و دلنشین چین می‌افتم.
هوش مصنوعی: هر کس که جز زیبایی معشوقش را نمی‌بیند، بایستی از شرم و خجالت خود را تطهیر کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نخواهد هیچ اجسام زمین را
همیشه جوید آیات برین را
دریدند از هم آن نقش گزین را
که رنگ از روی بردی نقش چین را
نه بفروشم نه زر بستانم این را
که این بنیاد کردم بهر دین را
عزیزم داشت همچون جم نگین را
تواضع کرد چون گردون زمین را
ز هی فرخنده جائی خوش مقامی
که خجلت میدهد خلد برین را
نقوش دلفریب جانفزایش
ببرد آب نگارستان چین را
ندانم کین ارم یا باغ مینوست
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.