تا ما ره تسبیح و ثنا می پوییم
«سبحانک لاعلم لنا» می گوییم
لوح طلب از حرف دعا می شوییم
چون درخور ماست آنچه ما می گوییم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تا ما ره تسبیح و ثنا می پوییم
«سبحانک لاعلم لنا» می گوییم
لوح طلب از حرف دعا می شوییم
چون درخور ماست آنچه ما می گوییم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به اهمیت ذکر و نیایش می‌پردازد و نشان می‌دهد که انسان در جستجوی معنویات و برقراری ارتباط با خداوند است. او به بیان اعتقاد خود به عدم علم و آگاهی نسبت به حقیقت مطلق پرداخته و تصریح می‌کند که دعا و خواسته‌های ما همیشه بر اساس درک و ارزش‌های خودمان شکل می‌گیرد. در نهایت، او این نکته را یادآور می‌شود که آنچه از دل برمی‌خیزد، بر اساس میزان درک ما از عالم حقیقت است.
هوش مصنوعی: ما در راه ستایش و ذکر نام تو قدم برمی‌داریم و با تمام وجود می‌گوییم: «پاکی برای توست، ما هیچ دانشی نداریم».
هوش مصنوعی: ما درخواستی که داریم را با کلمات دعا پاک می‌کنیم، زیرا آنچه بیان می‌کنیم، متناسب با خواسته‌های ماست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.