ای دیده ز نقش تو نگارستانی
سلک مژه بی گل تو خارستانی
از مرغ خزان رسیده خاطر من
شد تحفه مجلست بهارستانی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای دیده ز نقش تو نگارستانی
سلک مژه بی گل تو خارستانی
از مرغ خزان رسیده خاطر من
شد تحفه مجلست بهارستانی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به زیبایی و نقش mesmerizing معشوق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که چشم او به مانند یک باغ سرشار از نقش و زیبایی است. مژه‌های او بی‌گل، مثل یک خارستان دردناک می‌نماید. شاعر همچنین از حس و حال خود در این بهار دلپذیر و باغچه‌ای که به سبب معشوقش به وجود آمده، سخن می‌گوید. به طور کلی، شعر ترکیبی از تمنا، زیبایی و احساسات عمیق است که در فضای شادی و طراوت بهار خلاصه شده است.
هوش مصنوعی: ای چشم! زیبایی‌های تو مانند باغی پر از نقش و نگار است، اما اگر مژه‌هایم بدون تو باشند، همچون بیابانی پر از خار خواهند بود.
هوش مصنوعی: دل من به یاد روزهای زیبا و بهار خوش می‌تپد، در حالی که حالا به یاد مرغ خزان افتاده‌ام و این احساس مرا به یاد روزهای با طراوت و دل‌انگیز می‌اندازد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.