چگونه در چمن خوشدلی کنم پرواز
که مرغ عیش مرا روزگار پر ببرید
دو شاخ هر دو ز یک اصل رسته بر یکجای
بتیغ قهر اجل مان ز یکدیگر ببرید
بنوجوانی ببرسید شاخ عمرش مرگ
اگرچه رسم نبودست شاخ تر ببرید
اگرچه منزل ما در سفر برابر بود
ولیک آنکه جوان بود زودتر ببرید
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چگونه در چمن خوشدلی کنم پرواز
که مرغ عیش مرا روزگار پر ببرید
دو شاخ هر دو ز یک اصل رسته بر یکجای
بتیغ قهر اجل مان ز یکدیگر ببرید
بنوجوانی ببرسید شاخ عمرش مرگ
اگرچه رسم نبودست شاخ تر ببرید
اگرچه منزل ما در سفر برابر بود
ولیک آنکه جوان بود زودتر ببرید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از تلخی و زودگذر بودن زندگی و جوانی سخن می‌گوید. او احساس خوشحالی و سرزندگی را در چمن به چالش می‌کشد چرا که زمان، نشاط و عمر را از او می‌گیرد. با استفاده از تمثیلی از شاخ و برگ درختان، مرگ را به عنوان قدرتی قهری معرفی می‌کند که جوانی را سریع‌تر از هر چیز دیگری قطع می‌کند. در نهایت، شاعر به واقعیت تلخ زودگذری زندگی و مرگ می‌پردازد که به رغم برابر بودن مسیر زندگی، جوانی ناگهانی به پایان می‌رسد.
هوش مصنوعی: چگونه می‌توانم در فضای شاداب و دلپذیر زندگی کنم وقتی که روزگار خوشی‌های من را به یکباره از من گرفت؟
هوش مصنوعی: دو شاخه که هرکدام از یک ریشه نشأت گرفته‌اند، در یک زمان با تیغ خشم مرگ از هم جدا شدند.
هوش مصنوعی: این شعر به از دست رفتن جوانی و مرگ جوان اشاره دارد. می‌گوید که اگرچه معمولاً درختان جوان قطع نمی‌شوند، اما در این مورد، جوانی به ناگهان به پایان می‌رسد و عمرش به مرگ ختم می‌شود. به نوعی به غم و تلخی از دست رفتن زندگی در اوج جوانی اشاره دارد.
هوش مصنوعی: هرچند که ما در سفر به یک مقصد یکسان رسیدیم، اما آنکه جوان‌تر بود، زودتر به مقصد رسید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.