باز دیدی که ابرِ تر دامن
باغ را کرد پر گهر دامن؟
گل ز بهر نثار بر چیدن
پیرهن کرد سر بسر دامن
غنچة تنگ چشم را گرچه
هست پُر خرده‌های زر دامن
از گدایی چو قرص خور بیند
باز گیرد ز یکدگر دامن
سرو آزاد بین چو چالاکان
در زده چست در کمر دامن
پای در آب می نهد زیراک
کرد از ساق زاستر دامن
گرچه از خار خیمهٔ گل را
میخ‌ها کوفتند بر دامن
روی نگشاده رخت می بندد
درچِده از پی سفر دامن
وانک آنک چنار پنجه کشید
کش بگیرد به رهگذر دامن
کف برآورده پای در زنجیر
آب دیوانه شکل تر دامن
وانک اندر قفای دیوانه
کوه کردست سنگ در دامن
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به توصیف زیبایی‌های طبیعت و تأثیر آنها بر روح و احساسات انسان می‌پردازد. در این غزل، شاعر از مناظر مختلفی چون باغ، ابر و سرو یاد می‌کند و همچنین به گل‌ها و غنچه‌ها اشاره دارد. او از گدایی محبت و زیبایی سخن می‌گوید و به چالاکی و آزادگی اشیاء در طبیعت اشاره می‌کند. سرانجام، شاعر به قید و بندهای انسانی و چالش‌های زندگی می‌پردازد و تأکید می‌کند که زیبایی‌ها حتی در حضور درد و رنج نیز برقرارند.
هوش مصنوعی: آیا دوباره دیدی که باران، دامن باغ را پر از آب و برکات کرد؟
هوش مصنوعی: گل را به خاطر نثار کردن بر زمین چید و پیراهنش را با دامنش پر کرد.
هوش مصنوعی: اگرچه غنچه‌ای با چشمان باریک وجود دارد که دامن آن پر از دانه‌های طلا است، اما در واقع زیبایی آن نقطه‌ی تنگ‌نظرش را تحت‌الشعاع قرار نمی‌دهد.
هوش مصنوعی: وقتی که انسان چیزی به دست می‌آورد، ممکن است دوباره جستجو کند و بخواهد بیشتر و بهتر بگیرد.
هوش مصنوعی: سرو آزاد را ببین که چگونه با چالاکی و سبکی در حرکت است، در حالی که دامن خود را در کمر بسته است.
هوش مصنوعی: او پای خود را در آب می‌گذارد، زیرا که دامنش از پای اسب خیس شده است.
هوش مصنوعی: اگرچه خارها به خیمه گل ضربه می‌زنند و به آن آسیب می‌رسانند، اما گل همچنان بر دامن خود زیبایی و جلال دارد.
هوش مصنوعی: او که روی زیبایش را نشان نمی‌دهد، با سکوت و بی‌سر و صدا برای سفر آماده می‌شود و دامنش را جمع می‌کند.
هوش مصنوعی: چنار درختی بزرگ و زیباست که شاخه‌هایش را به سوی مسافران دراز کرده و آنها را به خود جذب می‌کند.
هوش مصنوعی: کف زدن و پا به زنجیر آب زدن، باعث می‌شود که دیوانگی به شکلی غیرمعمول نمایان شود و دامن را تحت تأثیر قرار دهد.
هوش مصنوعی: کسی که در پی دیوانه‌وار به کوه می‌رود، سنگی را در دامن کوه رها کرده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.