ای دل سیه لطیف دیدار
وی سیم تن خجسته آثار
از تیغ و قلم نه یی تو خالی
خالی نبود ز تیغ سردار
از حقّۀ تو نگار گیرد
مشّاطۀ نیکوان افکار
ز آب دهن تو زنده گردد
ماهی که بود جماد کردار
گاهی دهن توناف آهو
گاهی شکم تو پیلة مار
باشی همه ساله سرفکنده
ز اندیشۀ مشک و سیم بسیار
دارند همیشه بر کنارت
با آنکه گرانی وسیه کار
مرغی که توزقّۀ کردی او را
پا شد گهر و شکر زمنقار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ عشق و زیبایی است و نویسنده با به کارگیری تصاویری از طبیعت و موجودات، احساسات خود را نسبت به محبوبش بیان میکند. او به لطافت و جذابیت دلبر اشاره دارد و از تأثیر او بر افکار و احساساتش سخن میگوید. همچنین، تضادهایی مانند نازکی و قوت در شخصیت محبوب به تصویر کشیده شده و به شکوه عشق و زیبایی از یک سو و درد و غم از سوی دیگر پرداخته میشود. در نهایت، این شعر به ستایش محبوبی میپردازد که در زندگی شاعر نقشی اساسی دارد.
هوش مصنوعی: ای دل، تو که در عشق او غرق هستی، زیباییهای صورت او و خوشیها و آثار نیکوی او را ببین و درک کن.
هوش مصنوعی: نه تو از شمشیر سردار خالی هستی و نه از نوشته و قلم. به همین دلیل، هیچکدام از اینها را نمیتوانی بدون تأثیر و اثرگذاری ببینی.
هوش مصنوعی: از زیباییهای تو، آرایشگران هنرمند الهام میگیرند و افکار خوب و زیبا را شکل میدهند.
هوش مصنوعی: از آب دهان تو، ماهی که قبل از این بیجان بوده، زنده خواهد شد.
هوش مصنوعی: گاهی زبان تو به نرمی و لطافت آهو است و گاهی شکم تو مانند پیلهای است که مار در آن میخزد.
هوش مصنوعی: همیشه در سال، به خاطر فکر کردن به مسائلی مثل عطر و نقره، خجالتزده خواهی بود.
هوش مصنوعی: همیشه کسانی هستند که در کنار تو خواهند بود، حتی اگر یک زندگی سخت و دشوار را تجربه کنی.
هوش مصنوعی: مرغی که تو به آن توجه و رسیدگی کردهای، اکنون با پای خود جواهر و شکر را از منقار خود به نمایش میگذارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
فدای آن قد و زلفش که گویی
فرو هشته است از شمشاد شمشار
آن طره مشکریز دلدار
کرده است مرا به غم گرفتار
گر بنده به خدمتت نیامد
زو منت بی شمار میدار
ور یک دو سه روز کرد تقصیر
در خدمت تو عبث مپندار
زیرا که تو کعبه جلالی
[...]
ای نرگس تو طبیب و بیمار
وای لاله تو امین و طرار
بیمار و طبیب تو جهانگیر
طرار و امین تو جهاندار
در پایه دلبری سبکروح
[...]
عاجز شدم از گرانی بار
طاقت نه چگونه باشد این کار
بردار صراحیی ز خمار
بربند به روی خرقه زنار
با دردکشان دردپیشه
بنشین و دمی مباش هشیار
یا پیش هوا به سجده درشو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.