دی در اسباب سیّدالوزرا
که قیاسش نداند الّا عقل
با خود اندر شدم به اندیشه
تا برآورد سر بسودا عقل
چون همه یک بیک چنان دیدم
که پسندیده داشت آنرا عقل
خواستم تا ستایشی کنمش
در سخن رفت فکرتم با عقل
گفتم این خواجۀ بدین عظمت
که شکوهش ببرد از ما عقل
زانچه در خواجگی بکار اید
چه ندارد تمام؟ گفتا عقل



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به ستایش و تحسین شخصیت برجستهای به نام سیدالوزرا میپردازد و به جستجوی دلایل این عظمت میپردازد. او با عقل خود در تلاش است تا به درک عمیقتری از صفات این شخصیت برسد و به این نتیجه میرسد که عظمتهای او فراتر از تواناییهای عقلانی اوست. در نهایت، شاعر به این نتیجه میرسد که ستایش این خواجه و وصف ویژگیهای او از حوصله عقل خارج است و بر تقدس و بلندی شخصیت او تأکید میکند.
هوش مصنوعی: دی در کارهای سید وزرا، کسی نمیتواند او را با چیزی مقایسه کند جز انسانهای باهوش و با درک.
هوش مصنوعی: در خود فرو رفتم و اندیشیدم تا بفهمم که عقل چه چیزی را به من میآورد.
هوش مصنوعی: وقتی که همه چیز را به طور یکجا مشاهده کردم، عقل آن را پسندید.
هوش مصنوعی: خواستم او را در کلام ستایش کنم، اما فکرهایم به سمت عقل و منطق رفت.
هوش مصنوعی: گفتم این آقا با این بزرگی و شکوه که باعث میشود عقل از ما فرار کند، چطور کسی میتواند او را نادیده بگیرد؟
هوش مصنوعی: آنچه در مقام فرمانروایی به کار میآید، چرا کامل نیست؟ پاسخ این است که عقل.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.