هر کو به هنر کند مباهات
یا فخر آرد به فضل و خامه
از فقر سیاه رو چو کلکست
وز پشت شکسته همچو نامه
باشد چو قلم تهیّ و عریان
پشت و شکمش زنان و جامعه
انگشت محاسبانه دارد
زان باشد زرد رخ شمامه
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
هر کو به هنر کند مباهات
یا فخر آرد به فضل و خامه
از فقر سیاه رو چو کلکست
وز پشت شکسته همچو نامه
باشد چو قلم تهیّ و عریان
پشت و شکمش زنان و جامعه
انگشت محاسبانه دارد
زان باشد زرد رخ شمامه
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر در مورد افرادی است که به داشتن هنر و فضل خود می‌بالند و در این حال به فقر و تهی‌دستی خود توجه ندارند. شاعر با بیان تصویرهای محکم و گرافیکی از فقر، به انتقاد از کسانی می‌پردازد که صرفاً به ظواهر و زرق و برق می‌پردازند و در عوض، روح و باطن خود را خالی و عریان می‌یابند. در نهایت، این اثر به عمق وجودی انسان و اهمیت هنر و معنویت در زندگی اشاره دارد.
هوش مصنوعی: هر کس به هنر خود افتخار کند یا به فضل و دانشی که دارد، نشان از خودباوری و اعتماد به نفس اوست.
هوش مصنوعی: تاریکی فقر بر چهره‌ات نقش بسته و از بی‌پولی همچون کاغذی پاره و مچاله هستی.
هوش مصنوعی: اگر قلم خالی و بی‌پرده باشد، پشت و شکم آن به گونه‌ای از زنان و جامعه یاد می‌کند.
هوش مصنوعی: این بیت به بیان زیبایی و حس خاصی اشاره دارد. در آن به رنگ زرد صورت گل شمامه اشاره شده و به نوعی حس کنجکاوی و دقت در بررسی و تحلیل چیزی را به تصویر می‌کشد. به نظر می‌رسد که گل شمامه نمایانگر زیبایی و ظرافتی است که با دقت مورد توجه قرار گرفته است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بر نامه نهاده مهر انده
یعنی کرم‌الکتاب ختمه
یک جام ز صد هزار جان به
برخیز و قماش ما گرو نه
ما از خود خویش توبه کردیم
ما هیچ نمی‌رویم از این ده
یک رنگ کند شراب ما را
[...]
از سر تو کس نگشته آگاه
در خلوت خاص لی مع اللّٰه
آن گوهر ناب را به من ده
صد منت ازان به جان من نه
می دانستم که عهد و پیمان مرا
در هم شکنی ولی بدین زودی نه
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.