|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به نقد شخصیتی میپردازد که با تزویر و دورنگی خود، دیگران را فریب میدهد. او از نداشتن علم و مهارت در عمل خود سخن میگوید و اشاره میکند که این فرد با ظاهرسازی و فریب، خود را به شکلی جلوهگر کرده است. او به دو رویی و نفاق این شخص بیپرده اشاره میکند و به نوعی نشان میدهد که در پس این توهمات، حقیقتی نهفته است که به خوبی درک نشده.
هوش مصنوعی: ای استاد، سال و ماه تو به گونهای تغییر میکند که گویی در حال تولید آثار جدیدی هستی، در حالی که هیچگاه دانش و هنر اکسیرسازی را فرا نگرفتهای.
هوش مصنوعی: در تاریکی و ظلمت، تو مانند ید بیضا (دست حضرت موسی که نشانهای معجزهآسا بود) خود را به شکلی جلوه دادهای که همهی عالم از وجود تو مأیوس شدهاند.
هوش مصنوعی: تو در زیبایی و جذابیت خودت دو رنگی داری و از این دوگانگی و تفاوتها حیران و سرگردانی.
هوش مصنوعی: تو به خوبی کار زیرکانهات را میدانی و به همین خاطر چهرهات را تیره کردهای و دیگران را فریب دادهای تا بر روی خر سوار شوی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.