عکس رخ تو چو بر فلک می افتد
مه در دویی خویش بشک می افتد
رخسارهٔ لعل بر رخ زردم نه
کان رنگ برین رنگ خشک می افتد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
عکس رخ تو چو بر فلک می افتد
مه در دویی خویش بشک می افتد
رخسارهٔ لعل بر رخ زردم نه
کان رنگ برین رنگ خشک می افتد


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این روایت، شاعر به زیبایی و جذابیت چهره معشوق اشاره میکند و میگوید که وقتی تصویر او بر آسمان میافتد، ماه از دیدن این زیبایی ناراحت شده و به خود میپیچد. شاعر همچنین رنگ رخساره معشوق را که لعل و زیباست، با رنگ چهره خود که زرد و بیرنگ است در تضاد قرار میدهد و حسرت و درد تنهایی خود را بیان میکند.
هوش مصنوعی: زمانی که چهرهی تو بر آسمان میافتد، ماه در درخشش و زیبایی خود کم میآورد.
هوش مصنوعی: صورت زیبا و سرخ مثل یاقوتت را بر چهرهٔ زرد من بگذار، چرا که این رنگ در مقابل آن رنگ زنده و دلنشین کمرمق و بیحالت به نظر میرسد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.