خورشید اگر چه در جهان فرد برد
ز آمد شدنش دلی پر از درد بود
هم وقت برآمدن دمش سرد بود
هم وقت فروشدن رخش زرد بود
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
خورشید اگر چه در جهان فرد برد
ز آمد شدنش دلی پر از درد بود
هم وقت برآمدن دمش سرد بود
هم وقت فروشدن رخش زرد بود
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی به توصیف تضادهای موجود در زندگی و طبیعت می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که اگرچه خورشید به‌عنوان نماد زندگی و نور در جهان وجود دارد، اما با طلوع و غروب آن، احساسات و دردها نیز همراه است. در زمان طلوع خورشید، دل‌ها پر از درد و در زمان غروب، چهره‌اش زرد و بی‌روح است، که به نوعی کسالت و غم را نمایان می‌سازد. این تضادها تأملی بر شرایط انسانی و احساسات حاکم بر زندگی می‌باشد.
هوش مصنوعی: خورشید هرچند که در آسمان درخشان است و بر دنیا نور می‌افشاند، اما در دل خود از آمدن و حضورش احساس ناراحتی و درد دارد.
هوش مصنوعی: در زمانی که دمیدن صبح آغاز می‌شود، هوا سرد است و هنگام غروب، رنگ آسمان زرد می‌گردد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عاشق ز همه کار جهان فرد بود
از هر دو جهان بگذرد و مرد بود
پیوسته دلش گرم و دمش سرد بود
از ناخنِ پای تا به سر درد بود
از بهر چه لاله بر سر کرد بود
گر نه دلش از رخ تو پر درد بود
جایی که تو گرم کردی انگامۀ حسن
گل گر همه آتشین شود سرد بود
عاشق که بناز و ناز کی فرد بود
در مذهب عاشقی جوانمرد بود
بر دلشدگان چه ناز در خورد بود
یعقوب که یوسفی کند سرد بود
ای کز گل روی تو رخم زرد بود
دل از دهنت چو غنچه پر درد بود
بوسی دهنت نداد و صد وعده دهد
کم حوصله را زبان جوانمرد بود
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.