ای دل سخن زلف مشوّش بگذار
اندیشۀ وصل یارمه وش بگذار
در سایۀ گل این دو سه روزی از عمر
گر بگذارند ناخوشان خوش بگذار
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای دل سخن زلف مشوّش بگذار
اندیشۀ وصل یارمه وش بگذار
در سایۀ گل این دو سه روزی از عمر
گر بگذارند ناخوشان خوش بگذار
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به دل خود فرمان می‌دهد که از افکار پریشان و اندیشه‌های وصال یار دوری کند. او تأکید می‌کند که بهتر است در سایه گل و در لحظات خوش زندگی، از غم و اندوه دوری کرده و از زندگی لذت ببرد. در نهایت، او می‌خواهد در این دوران کوتاهمدت، از خوشی‌های موجود بهره‌برداری کند.
هوش مصنوعی: ای دل، حرف و حدیث‌های پیچیده و دلبری زلف را رها کن و به فکر وصال و دیدار یار زیبا باش.
هوش مصنوعی: در این مدت کوتاه که در کنار گل‌ها هستیم، اگر اجازه دهند، بهتر است این روزها را خوش بگذرانیم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.