خاقانی
»
دیوان اشعار
»
قصاید
»
شمارهٔ ۲۲۰ - امام مطلق نجم المله والدین ابوالفضایل احمد سیمگر در مدح خاقانی گفته بود
گرچه کان خرد مرا دانی
عاجزم در نهاد خاقانی
صورت روح پاک میبینم
متدرع به شخص انسانی
افضل الدین امیر ملک سخن
شارح رمزهای پنهانی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به مدح خاقانی میپردازد و از او به عنوان شخصیتی برجسته و دارای خرد و دانش یاد میکند. او ویژگیهای روحانی و انسانی خاقانی را توصیف کرده و او را افضل و امیر در علم سخن میداند. همچنین به قدرت و توانایی خاقانی در رمزگشایی از معانی و مضامین پنهان اشاره میکند و او را مشارکتی بزرگ در ادبیات معرفی میکند.
هوش مصنوعی: گرچه میدانی که من دارای هوش و فهمی هستم، اما در وجود و ماهیت خاقانی کمبودهایی دارم.
هوش مصنوعی: من چهرهای از روح پاک را میبینم که به تدریج در بدن انسانی نمایان میشود.
هوش مصنوعی: بهترین دین، حاکمیتی است که به شناخت و تفسیر رازهای نهفته پردازد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ساخت آنگه یکی بیوگانی
هم بر آئین و رسم یونانی
ما به هر مجلسی ز تو زده ایم
همچو بلبل هزاردستانی
بسته کاری نکرده ای با ما
مردمی کرده ای فراوانی
زود در هر چه خواستیم از تو
[...]
تا کی این لاف در سخن رانی
تا کی این بیهده ثنا خوانی
گه برین بی هنر هنر ورزی
گه بر آن بی گهر درافشانی
با چنین مهتران بی معنی
[...]
ای پناه همه مسلمانی
رافع بن علی شیبانی
تاج دینی و از مکارم تو
همه اصحاب دین بآسانی
در معالی بلند مرتبتی
[...]
من یکی شاعرم نه سامانی
نز نژاد ملوک ساسانی
نه مرا باد حشمت میری
نه مرا اسب و طوق سلطانی
نه غلامان رومی و خزری
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.