|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ازین ده‌رنگ‌تر یاری نپندارم که دارد کس
وزین بی‌نورتر کاری نپندارم که دارد کس
نماند از رشتهٔ جانم بجز یک تار خون‌آلود
ازین باریک‌تر تاری نپندارم که دارد کس
مرا زلف گره‌گیرش گره بر دل زند عمدا
ازین بدتر گره‌کاری نپندارم که دارد کس
دهم در من‌یزید دل دو گیتی را به یک مویش
ازینسان روز بازاری نپندارم که دارد کس
نسیم صبح جانم را ودیعت آورد بویش
ازین بِه تحفه در باری نپندارم که دارد کس
اگر در زیر هر سنگی چو خاقانی سری بینی
ازین برتر سخن باری نپندارم که دارد کس
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به شدت وابستگی و عشق خود به محبوب را بیان می‌کند. او احساس می‌کند که هیچ چیزی به اندازه‌ی عشق و زیبایی یار نمی‌تواند ارزشمند باشد و از وضعیت دشوار خود شکایت می‌کند. در اشاره به زلف و گره‌هایی که از دلش برمی‌خیزد، می‌گوید که این گره‌ها برای او بزرگ‌ترین دردها هستند. همچنین، شاعر تأکید می‌کند که اگر کسی در زیر هر سنگی شیفتگی مثل او را ببیند، این عشق را فراتر از هر چیزی می‌داند و هیچ گریزی از آن وجود ندارد. در نهایت، او به بوی نسیم صبح و تاثیر آن بر جانش اشاره می‌کند و از نعمت‌های عشق خود سخن می‌گوید.
هوش مصنوعی: به هیچ‌وجه فکر نمی‌کنم که کسی دوست بیشتری از این رنگین‌کمان داشته باشد و همچنین به هیچ‌وجه باور ندارم که کسی بتواند کاری بدتر از این بی‌نوری انجام دهد.
هوش مصنوعی: چیزی از جانم باقی نمانده جز یک تار خونین؛ و به این باریک‌تر از آن چیزی تصور نمی‌کنم که کسی دیگری داشته باشد.
هوش مصنوعی: من در دلم این را می‌دانم که برای به دست آوردن دل دو جهان، حتی یک موی او را ارزشمندتر از این روزهای عادی و بازار می‌دانم. این‌گونه نیست که کسی بتواند این ارزش را درک کند.
هوش مصنوعی: نسیم صبح به جان من طراوت و زندگی بخشید و بوی خوش آن را به من هدیه آورد. به هیچ‌وجه فکر نمی‌کنم که کسی دیگر این نعمت را دارد.
هوش مصنوعی: اگر زیر هر سنگی سر خاقانی (شاعر بزرگ) را ببینی، گمان نکن که هیچ‌کس حرفی از این بالاتر ندارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.