بر دل، غمِ فراقت آسان چگونه باشد
دل را قیامت آمد شادان چگونه باشد
تو کامران حُسنی از خود قیاس می‌کن
آن کو اسیر هجر است آسان چگونه باشد
پیغام داده بودی گفتی که چونی از غم
آن کز تو دور ماند می‌دان چگونه باشد
هر لحظه چون گوزنان هوئی برآرم از جان
سگ‌جانم ارنه چندین هجران چگونه باشد
نالندهٔ فراقم وز من طبیب عاجز
درماندهٔ اجل را درمان چگونه باشد
خواهم که راز عشقت پنهان کنم ز یاران
صحرای آب و آتش پنهان چگونه باشد
پیش پیام و نامه‌ت بر خاک باز غلْطم
در خون و خاک، صیدی غلطان چگونه باشد
نامه به موی بندی، وز اشک مُهر سازی
در مُهرِ تر نگوئی عنوان چگونه باشد
بر موی‌بندِ نامه‌ت، طوفان گریست چشمم
چندین به گرد موئی طوفان چگونه باشد
خاقانی اَست و آهی صد جا شکسته در بر
یارب که من چنینم جانان چگونه باشد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در غزل به بیان حزن و اندوه ناشی از دوری معشوق می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه این فراق برایش سخت و غیرقابل تحمل است. او به تردید و سؤال‌های عمیق از احساسات خود می‌پردازد و می‌پرسد که چگونه ممکن است دل او با این اندوه و غم شادمان باشد. همچنین ابراز می‌کند که حتی وقتی سعی در پنهان کردن راز عشقش دارد، این احساسات همچنان در درون او شعله‌ور هستند. شاعر تصویرهایی از ناتوانی در درمان درد و غم خود می‌سازد و در نهایت به ناله و زاری در فراق معشوق می‌رسد.
هوش مصنوعی: چگونه ممکن است که دل از غم جدایی تو راحت باشد، در حالی که حال دل همچون روز قیامت است و شادی در آن جایی ندارد؟
هوش مصنوعی: تو خود را با کسی مقایسه می‌کنی که در عشق و جدایی گرفتار است، ولی آیا می‌دانی که وضعیت او چگونه است و چقدر دشوار می‌گذرد؟
هوش مصنوعی: پیامی ارسال کرده بودی و از احوال من پرسیده بودی. حالا از غمی که به خاطر دوری‌ات در دل دارم، می‌دانم که چگونه باید باشد.
هوش مصنوعی: هر لحظه از عمق وجودم ناله‌ای بلند می‌شود، اگر نه، چطور می‌توانم این همه دوری و جدایی را تحمل کنم؟
هوش مصنوعی: من در غم دوری می‌نالم و در حالی که خودم از درمان دردهای دیگران ناتوانم، نمی‌دانم چطور می‌توانم درد مرگ را درمان کنم.
هوش مصنوعی: می‌خواهم راز عشق تو را از دوستانم مخفی نگه دارم، اما چطور می‌توانم آن را پنهان کنم در دل بیابانی که پر از آب و آتش است؟
هوش مصنوعی: قبل از پیام و نامه‌ات، در زمین به خاک افتاده‌ام؛ حالا چطور می‌توانم در خون و خاک، مانند یک صید در حال غلطیدن، بی‌خبر از حال خود باشم؟
هوش مصنوعی: نامه‌ای که به موی تو بسته شده و از اشک به وجود آمده، هرگز نمی‌تواند در مهر تو عنوانی داشته باشد.
هوش مصنوعی: چشمم بر نامه‌ات اشک می‌ریزد، در حالیکه بر سادگی و زیبایی موی تو، امواج طوفان به شدت می‌زنند. چگونه می‌توان آشفته‌حالی و شدت این طوفان را به تصویر کشید؟
هوش مصنوعی: خاقانی در این بیت به شدت از درد و رنج خود سخن می‌گوید و از خود می‌پرسد که با وجود چنین حالتی که دارد، معشوقش چگونه می‌تواند او را درک کند. او بیان کننده احساسی عمیق از شکست و ناامیدی است و در نهایت از خدا می‌خواهد که به او کمک کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.