ز آل غانم اگرچه نفعی نیست
باری آسودهاند عالمیان
وای بر عالم ار فکندی حق
کار عالم به دست غانمیان
وقت آن کز نسب نهد خود را
از ملایک نهد نه ز آدمیان
اول از شیر سرخ لاف زند
پس درآید سگ سیه ز میان
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ز آل غانم اگرچه نفعی نیست
باری آسودهاند عالمیان
وای بر عالم ار فکندی حق
کار عالم به دست غانمیان
وقت آن کز نسب نهد خود را
از ملایک نهد نه ز آدمیان
اول از شیر سرخ لاف زند
پس درآید سگ سیه ز میان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به تمسخر آل غانم میپردازد و بر این نکته تأکید میکند که اگرچه این افراد نفعی برای جامعه ندارند، اما دیگران در آسایش به سر میبرند. او به تأمل در وضعیت عالم و عالمیان میپردازد و هشدار میدهد که اگر حق را در دست غانم قرار دهند، سرنوشت عالم به خطر میافتد. شاعر پیشنهاد میکند که فرد باید نسب خود را از ملایک و نه آدمیان بداند و از واقعیات تلخ زندگی و شیطنتهای پنهانی سخن میگوید. در انتها، با تصویرسازی شیر و سگ، به تضاد بین قدرت و ضعف اشاره میکند.
هوش مصنوعی: اگرچه از فرزندان غانم سودی نیست، اما دنیا را برای خود آرام کردهاند.
هوش مصنوعی: وای بر جهانی که اگر حق را به دست افراد سودجو و طمعکار بسپاری، وضعیت آن به چه سمت و سویی خواهد رفت.
هوش مصنوعی: زمانی که انسان باید نسب خود را از فرشتگان بگیرد و خود را از وابستگی به آدمیان جدا کند.
هوش مصنوعی: ابتدا از قدرت و شجاعت صحبت میشود، اما بعدها موجودی ضعیف و بیارزش از دل آن بیرون میآید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گفت بشری تو ننگ آدمیان
من ملیخا امام عالمیان
تو که ای در میان آدمیان
که سر خود فکندهای به میان؟
هر چه ز آغاز مرگ عالمیان
کرده باشند جمله ماتمیان
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.