من که خاقانیم به منت شاه
پشت خم کردهام ز بار عطا
شاخ را پشت خم کند میوه
هم ز فیض سحاب و بر صبا
شکر دارم که فیض انعامش
داد نان پاره و آبروی مرا
مرغ کابی خورد به کشور شاه
کند از بهر شکر سر بالا
من که نان ملک خورم به سجود
سر به زیر آرم از برای دعا
همه کس ز آسمان کند قبله
پشت گرداند از رکوع دوتا
و آسمان بر درش سجود آورد
گفت سبحان ربی الاعلی
جود شاه ارچه رزق را سبب است
لیکن آن را مسبب است خدا
حسب رزق از خدای دارم و بس
حسبنا الله وحده ابدا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: خاقانی در این شعر با زبانی تواضعآمیز، به نعمتها و بخششهای شاه اشاره میکند و از فضل او سپاسگزاری میکند. شاعر نگران نیست که چگونه از بار عطای شاه خم شده است، زیرا میداند که این نعمت به او آبرو و نان میدهد. او با اشاره به چرخهٔ طبیعی، شکرگزاری را به عنوان وظیفهای دینی میداند و به سجده و دعا در برابر خداوند اشاره میکند. در نهایت، تأکید میکند که هرچند جود شاه منبع رزق اوست، ولی اصل و مسبب واقعی، خداوند است.
هوش مصنوعی: من که در مقام اعلی و قدرت قرار دارم، به خاطر الطاف و بخششهای شاه، سر فرود آوردهام و متواضع شدهام.
هوش مصنوعی: درختان به واسطه بارش باران و نسیم، میوههایی را پرورش میدهند که به شکوفایی و رشد آنها کمک میکند.
هوش مصنوعی: سپاسگزارم که نعمتش را به من بخشید و نان و آبرویم را حفظ کرد.
هوش مصنوعی: مرغ کابی به سرزمین پادشاه رفت و به خاطر شکر، سرش را بالا گرفت.
هوش مصنوعی: من که از نعمتهای سلطنت استفاده میکنم، در حال دعا سرم را به خاطر پرستش و احترام به زمین میسایم.
هوش مصنوعی: همه مردم به آسمان نگاه میکنند و در حالتی که دو زانو نشستهاند، از روی تعظیم و احترام، به آن جا توجه دارند.
هوش مصنوعی: آسمان در برابر درگاه او به خضوع درآمد و گفت: پاک است خداوند برتر.
هوش مصنوعی: خدمات و generosity شاه اگرچه باعث تأمین روزی مردم است، اما در حقیقت خودِ خداوند است که این روزی را فراهم میکند.
هوش مصنوعی: من فقط به رزق و روزی که از طرف خداوند نصیبم میشود اکتفا میکنم و به جز او به هیچکس دیگری تکیه نمیکنم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نیگلون پرده برکشید هوا
باغ بنوشت مفرش دیبا
آبدان گشت نیلگون رخسار
و آسمان گشت سیمگون سیما
چون بلور شکسته، بسته شود
[...]
دوش در روی گنبد خضرا
مانده بود این دو چشم من عمدا
لون انفاس داشت پشت زمین
رنگ زنگار داشت روی هوا
کلبه ای بود پر ز در یتیم
[...]
بادبان برکشید باد صبا
معتدل گشت باز طبع هوا
خاک دیبا شدست پر صورت
جانور گشته صورت دیبا
شاخ چون کرم پیله گوهر خویش
[...]
در چمنهاش بلبلان ، گویا
نغمهشان جمله «ربنا الاعلی»
نور دین نور عین مهر و وفا
آفریده شده ز لطف خدا
هر که از مهر و از وفا زاید
زو نیاید بعمر جور و جفا
نور دین را هر آینه نکند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.