دل خاصِ تو و من، تنِ تنها اینجا
گوهر به کَفَت بمانْد و دریا اینجا
در کار توام به صبر مفکن کارم
کز صبر میان‌تهی‌ترم تا اینجا
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دل خاصِ تو و من، تنِ تنها اینجا
گوهر به کَفَت بمانْد و دریا اینجا
در کار توام به صبر مفکن کارم
کز صبر میان‌تهی‌ترم تا اینجا
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به احساس تنهایی و جدایی اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که دل و احساسش تنها در این مکان خاص قرار دارد و علیرغم وجود گوهرهایی در دستش، ارزشی در برابر دریای شور و ناآرامی زندگی ندارد. همچنین، از صبر خود برای تحمل این وضعیت یاد می‌کند و می‌گوید که صبرش او را بیشتر دچار خلأ و سردرگمی کرده است.
هوش مصنوعی: دل ما فقط متعلق به تو و من است، در اینجا تنها هستیم و گوهر وجودمان در دستانمان باقی مانده و دریا هم در اینجا است.
هوش مصنوعی: در کار تو باید صبر را به کار ببرم، زیرا بی‌صبری در کار من، مرا خالی‌تر و بی‌ثمرتر می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.