گر عهد جوانی چو فلک سرکش نیست
چندین چه دَوَد که پای بر آتش نیست
آنگاه که بود، ناخوشی‌ها خوش بود
و امروز که او نیست خوشی‌ها خوش نیست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گر عهد جوانی چو فلک سرکش نیست
چندین چه دَوَد که پای بر آتش نیست
آنگاه که بود، ناخوشی‌ها خوش بود
و امروز که او نیست خوشی‌ها خوش نیست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به گذر زمان و تغییر وضعیت‌ها اشاره می‌کند. او یادآور می‌شود که جوانی و شور و شوق آن به اندازه‌ای ارزشمند است که شبیه به فلک سرکش به نظر می‌رسد، اما حالا که آن ایام سپری شده، دلیلی برای شادی وجود ندارد. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که پس از فقدان روزهای خوب، حالا خوشی‌ها نیز معنا و زنده‌گی را از دست داده‌اند.
هوش مصنوعی: اگر جوانی مانند آسمان پرهیاهو و سرکش نیست، پس چرا باید به خاطر آن موضوعات بی‌اهمیت ناراحت شویم، وقتی که پا بر روی آتش نیستیم؟
هوش مصنوعی: زمانی که او در کنارم بود، حتی سختی‌ها هم دلپذیر بودند، اما حالا که او نیست، هیچ خوشی‌ای بی‌اهمیت به نظر می‌آید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.