خاقانی را طعنه زنی هر گاهی
کو کس طلبد؛ به کون نجوید راهی
کون حقهٔ مرجان نشود هر ماهی؛
کون از پسِ نُهْ ماه، نزاید ماهی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
خاقانی را طعنه زنی هر گاهی
کو کس طلبد؛ به کون نجوید راهی
کون حقهٔ مرجان نشود هر ماهی؛
کون از پسِ نُهْ ماه، نزاید ماهی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این رباعی، خاقانی به موضوع ناپایداری و فریبندگی دنیا اشاره می‌کند. او به طعنه زدن به افراد انذار می‌دهد که نباید در پی دستاوردهای زودگذر و فریبنده باشند. دلالت می‌کند که چیزهای باارزش، مانند مرجان، نمی‌توانند به سادگی بدست آیند و باید به فرآیند طبیعی و طولانی‌تر رسید. در نهایت، از ناپایداری و بی‌ثمری جست‌وجوهای شتابزده در زندگی هشدار می‌دهد.
هوش مصنوعی: هر زمان که خاقانی به دنبال راهی برای طلب و جستجو می‌باشد، تو به او کنایه می‌زنی.
هوش مصنوعی: هر ماهی نمی‌تواند به راحتی به حقهٔ مرجان دست یابد، زیرا هر ماهی برای به‌وجود آمدن به نه ماه زمان نیاز دارد. این مفهوم به این معناست که به دست آوردن موفقیت و پیشرفت نیاز به زمان و تلاش دارد و نمی‌توان انتظار داشت که بدون زحمت به آن رسید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دنیا راهی بهشت منزلگاهی
این هر دو به نزد اهل معنی کاهی
گر عاشق صادقی ز هر دو بگذر
تا دوست ترا به خود نماید راهی
بنمودی مقنعی مهی ناگاهی
تا هر که پدید گشت چون گمراهی
او داشت فرو برده به چاهی ماهی
داری تو فرو برده به ماهی چاهی
افکند دلم رخت بمنزلگاهی
کآنجانبود بصد دلیلان راهی
چون من دو هزار عاشق اندر ماهی
میکُشته شود که بر نیارد آهی
گر حسن تو بر فلک زند خرگاهی
از هر برجی جدا بتابد ماهی
ور لطف تو در زمین بیابد راهی
صد یوسف سر برآرد از هر چاهی
چون من دو هزار عاشق اندر ماهی
می‌کشته شوند و بر نیاید آهی!
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.