مگذار که هر کس خط و خالت بیند
وآن عارض خورشید مثالت بیند
هم گوش تو باید که حدیثت شنود
هم چشم تو باید که جمالت بیند
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
مگذار که هر کس خط و خالت بیند
وآن عارض خورشید مثالت بیند
هم گوش تو باید که حدیثت شنود
هم چشم تو باید که جمالت بیند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به این موضوع اشاره دارد که نباید اجازه دهیم هر کسی به زیبایی و جذابیت ما توجه کند. هم گوش ما باید به کلامی که درباره‌مان گفته می‌شود گوش دهد و هم چشم ما باید زیبایی خود را ببیند. به نوعی، شاعر بر این نکته تأکید دارد که باید در انتخاب کسانی که ما را می‌بینند و با ما صحبت می‌کنند، دقت کنیم.
هوش مصنوعی: اجازه نده که هر کسی تو را ببیند و با ظاهرت آشنا شود، مانند این که چهره زیبای تو به مثل خورشید درخشان است.
هوش مصنوعی: گوش تو باید شنونده از سخنانت باشد و چشمت باید بیننده زیبایی‌های تو باشد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کو چشم که ذرّهای جمالت بیند
کو عقل که سُدَّهٔ کمالت بیند
گر جملهٔ ذرّات جهان دیده شود
ممکن نبود که در وصالت بیند
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.