|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ز دیده در دل دیوانه رفتی
ز منظرها به خلوت خانه رفتی
دلت می خواست چون گنجی روان گشت
روان گشتی سوی ویرانه رفتی
صبا بادت بریده با بصد جا
چرا در زلف او چون شانه رفتی
بکویش آمدن ای دل ترا ساخت
که هشیار آمدی دیوانه رفتی
چو مور افتان و خیزان از ضعیفی
سوی خالش بحرص دائه رفتی
در او مانده گر رفتی به کعبه
ز کعبه بر در بتخانه رفتی
کمال از کعبه رفتی بر در بار
هزارت آفرین مردانه رفتی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر از دیوانگی و عشق سخن می‌گوید. او از دیدن معشوق خود به دور از دیگران و تمایل او برای نزدیک شدن به دل و جانش می‌گوید. شاعر به صحنه‌هایی اشاره می‌کند که دلش به حال ضعیفی می‌افتد و به سختی تلاش می‌کند تا به محبوبش برسد، حتی اگر این مسیر به ویرانی یا مکان‌های ناپسند منتهی شود. در نهایت، شاعر از جستجوی کمال و بلندی روح در عشق یاد می‌کند و اشاره دارد که این جستجو او را به سوی جاهای باارزش و دل‌انگیز هدایت کرده است.
هوش مصنوعی: تو از نگاه من دور شدی و به دل دیوانه‌ام راه یافتی، از جلو چشم‌ها رفتی و به خلوت خانه‌ات پیوستی.
هوش مصنوعی: دلت می خواست به خاطر خوبی‌ها و ارزش‌ها، به دنیای آرامش و زیبایی بروی، اما در نهایت به سمت مکان‌های خالی و بی‌حالی رفتی.
هوش مصنوعی: ای نسیم، چرا با این همه شتاب در زلف او مثل شانه حرکت کردی و به دل او راه پیدا کردی؟
هوش مصنوعی: دل، به سوی او می‌رفتی و او تو را به خود مشغول کرد، اما وقتی به هوش آمدی، او غایب شده بود و تو در حالتی بی‌تابی به سر می‌بردی.
هوش مصنوعی: شما مانند یک مور که از ضعف به زمین می‌افتد و دوباره برمی‌خیزد، به سمت دشواری‌ها و چالش‌ها رفته‌اید.
هوش مصنوعی: اگر به کعبه رفتی و به یاد خدا بودی، پس هنوز هم در دل تو نشانه‌های عشق و محبت وجود دارد. اگر به محلی دیگر بروی و به معبود خودت توجه نکنی، هیچ فرقی نمی‌کند.
هوش مصنوعی: تو با کمال و زیبایی به در خانه‌ای رسیدی که همیشه مورد ستایش و تحسین قرار می‌گیرد، و این مسیر را با روحیه‌ای شجاعانه و مردانه پیمودی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.