|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
هیچ عقل خرده بین نقش دهانت در نیافت
در میان ما کی روز میانت در نیافت
جادوی استاد چندانی که در خود باز جست
چشم بندیهای چشم ناتوانت در نیافت
رند صاحب ذوق هی میهای رنگین تر ز لعل
لذت لبهای شیرین تر ز جانت در نیافت
در علاج درد ما زحمت چه میبینه طبیب
چون مزاج عاشقان جان فشانت در نیافت
از تو روی دولتی هرگز به بیداری ندید
دیده بختی که خاک آستانت در نیافت
کی حریم حرمت را بافت نتوانست در
تا دل درویش دور از خان و مانت در نیافت
نشه ب جان داد پر غاک سر کویت کمال
دولت بوسیدن پای مگانت در نیافت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و جادوگری عشق و محبوب خود اشاره می‌کند. او معتقد است که هیچ عقل و درکی قادر به فهم نقش و زیبایی لبان محبوب نیست و این زیبایی به قدری عمیق و دلکش است که حتی طبیب نیز نمی‌تواند درد عاشقان را درمان کند. شاعر به احساسات و لذت‌های ناشی از وصال و بوسه بر پای محبوبش می‌پردازد و می‌گوید که چنین دولتی ناممکن است مگر با عشق ورزیدن. در نهایت، او از دوری و اشتیاقی می‌گوید که قلب درویش را در حسرت آستان محبوب رها کرده است.
هوش مصنوعی: هیچ عقل و درک خرده‌ای نتوانسته است زیبایی و ماهیت لبهای تو را درک کند. در بین ما هیچ کس نتوانسته است به این زودی شناختی از تو پیدا کند.
هوش مصنوعی: استاد چنان جادویی دارد که تو نتوانستی به درستی آن را درک کنی و چشم‌های ناتوانت نتوانستند فریفته شوند.
هوش مصنوعی: یک فرد هنرمند و با ذوق می‌گوید که نوشیدنی‌های رنگین و خوشمزه از لطافت و زیبایی لبهای شیرین تو لذت بیشتری ندارند و او نمی‌تواند از جان خود به اندازه‌ای که باید، از این لذت بهره‌مند شود.
هوش مصنوعی: در درمان درد ما، پزشک چه زحمتی می‌کشد وقتی که حال عاشقان را نمی‌شناسد و نمی‌داند که جانشان در چه شرایطی است.
هوش مصنوعی: هرگز در حالت بیداری چهره‌ای خوشبختی را ندیدم که خاک پای تو را نشناسد.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس نتوانسته است حریم حرمت را بپوشاند؛ چرا که دل درویشی که از خانه و کاشانه‌اش دور است، هرگز آن را نخواهد فهمید.
هوش مصنوعی: نمی‌توان به جان خود قسم بخورم که در کوچه‌ات پرنده‌ای نشسته است، زیرا کمال خوشبختی در بوسیدن پای تو قابل دستیابی نیست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.