|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بهار آمد خبر از می فرستید
سلام گل به باد از پی فرستید
درود عود یک یک گوش دارید
بگوش می درود نی فرستید
اگر دست از ادا کونه کند چنگ
به ناخنهای چنگی نی فرستید
نسیم زلف جان پیوند لیلی
به مجنون جدا از حی فرستید
زمین بوس کمان ابروی دوست
ازقند بند نی بر وی فرستید
مرو زر می خرند اینجا نه زاری
دعای عاجزان تاکی فرستید
کمال از فقر چون بنشست بر خاک
گلیم او به رهن می فرستید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ آمدن بهار و شادی‌های آن است. شاعر با زیبایی‌های بهار، نظیر گل‌ها و نسیم، همراه است و به تحولات طبیعی اشاره می‌کند. او به عشق و پیوند لیلی و مجنون می‌پردازد و ابراز محبت و ارادت به محبوب را از زبان طبیعت می‌بیند. در انتها، شاعر از فقر و تنگدستی خود سخن می‌گوید و با حسرت به می‌نوشی و زندگی بهتر فکر می‌کند.
هوش مصنوعی: بهار آمد و بوی خوشی از می نوشیدنی به گوش می‌رسید و گل‌ها نیز به باد سلام می‌فرستادند.
هوش مصنوعی: با دقت به صدای عود گوش بسپارید و نواهای خوش آن را بشنوند. به یاد داشته باشید که نی نیز با نغمه‌هایش پیام‌آور است.
هوش مصنوعی: اگر کسی از تظاهر و ریاکاری دست بردارد، نیازی به جلب توجه یا نمایش افکار و احساساتش با حرکات بازیگرانه نخواهد داشت.
هوش مصنوعی: نسیم ملایمی که از زلف لیلی وزید، پیوند روح مجنون را به او رساند و او را به حالت جنون‌آوری واداشت.
هوش مصنوعی: زمین تحت تأثیر کمان ابروی محبوب، چیزی شیرین و دلپذیر را به سمت او فرستاده است.
هوش مصنوعی: در اینجا مردم برای خرید طلا و جواهر نمی‌آیند و باید پرسید که تا کی دعاها و ناچاری‌های بی‌پناهان به جایی نخواهد رسید.
هوش مصنوعی: کمال وقتی در فقر و تنگدستی قرار گرفت، برای او گلیمش را بر روی زمین گذاشته و به عنوان نشانه‌ای از پذیرش وضعیتش، آن را به رهن داد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.