|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
راز عشقت ز دل آمد به زبان
مهر در ذره نهفتن نتوان
گفتی از چشم تو خون می آید
هرچه می آید ازو در گذران
دهنت دیدم و گفتم شکر است
گفتمت هرچه خوش آمد به دهان
الاف اگر زد به قدت سرو چمن
گویش اینک گز و اینک میدان
نسبت روی تو کردیم به ماه
ماه چرخی بزد از شادی آن
گفته خون تو ریزیم و کمال
از انتظارم چه کشی باش بر آن
حاکمی خواه بکش خواه ببخش
بندهامه خواه بخوان خواه بران
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان عشق و عواطف عمیق خود می‌پردازد. او راز عشق را که در دلش نهفته، به زبان می‌آورد و تأکید می‌کند که نمی‌توان مهر را پنهان کرد. در این شعر، احساساتش را با تصاویری از چشم و دهان محبوب توصیف می‌کند و از زخم‌های عشق و انتظار برای وصال می‌گوید. همچنین، شاعر نسبت زیبایی معشوق را به ماه می‌دهد و از خدایی می‌خواهد که یا او را عفو کند یا به او ظلم کند. این ابراز احساسات نشان‌دهندهٔ کشمکش‌های درونی و عاطفی اوست.
هوش مصنوعی: راز عشق تو از دل به زبان آمد، اما مهر نمی‌تواند در ذره‌ها پنهان بماند.
هوش مصنوعی: بگفتی که از چشمان تو اشک می‌ریزد و هر چیزی که می‌آید، از آن عبور کن.
هوش مصنوعی: وقتی لبانت را دیدم، فکر کردم چقدر خوب است و هر چیزی که به دهانت بیاید را گفتم.
هوش مصنوعی: اگر سایه‌ات بر سروهای چمن بیفتد، بگو که اکنون وقت جشن و شادی است.
هوش مصنوعی: ما زیبایی تو را به ماه نسبت دادیم و از خوشحالی، ماه به دور خود چرخید.
هوش مصنوعی: ما خون تو را به زمین خواهیم ریخت و از شدت انتظارم چه رنج‌هایی را تحمل خواهم کرد، پس تو نیز بر آنچه می‌کشی صبر کن.
هوش مصنوعی: ای حاکم، تو می‌توانی ما را یا بکش یا ببخش، می‌توانی ما را بخوانی یا از خود برانی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ضیغمی نسل پذیرفته ز دیو
آهویی نام نهاده یکران
آفتابی، که ز چابک قدمی
بر سر ذره نماید جولان
گرچه پیوسته همه از زر و سیم
گنجها پر کند این کوه کلان
طرف های کمرش برف و یخست
بخل از این بیش نباشد به جهان
طلع الشمس علی الندمان
فاشرب الراح علی الریحان
ای که در خانۀ تو بیگه و گاه
اندر اید همه کس جز مهمان
سفره نان تو گر عورت نیست
چه کنی از همه خلقش پنهان؟
کیست جز نان تو در خانۀ تو
[...]
بدرگاه عماد دولت و دین
که هست ابن یمینش بنده از جان
دو سه فصل از مهمات ضروری
کنم معروض اگر داری سر آن
بدان امید کاندر وقت فرصت
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.