|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دو بوسم که گفتی اگر گویم آن کو
مرا آن زبان کو ترا آن دهان کو
کمر گفته بودی که بندم بخونت
کمر خود ببندی نگونی میان کو
دلت زود گفتی بر آتش نشانم
نشانی ولیکن ازین دل نشان کو
فشاندم سر زلف نو ریخت جانها
برین در چو من عاشق جانفشان کو
تو چاک گریبان ماه گر بدوزی
به اندازه چاکها ریسمان کو
اگر از طبیبیم مرهم ستانی
بقدر الم مرهمش در دکان کو
کمال از تو دلبر دل و عقل جوید
کسی این چه داند کجا رفت و آن کو
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به محبوب خود می‌گوید که اگر می‌خواهد او را بهتر بشناسد، باید از عشق و درد دلش آگاه شود. او از محبوب می‌خواهد که نشان‌هایی از عشق و احساساتش را به او بدهد، چرا که به شدت به او وابسته است. شاعر همچنین به لزوم برقراری ارتباط عمیق‌تر و واقعی‌تر اشاره می‌کند و از محبوب می‌خواهد که در نشان دادن عشق و احساساتش بیشتر تلاش کند. در نهایت، او از درک عمیق عشق و عقل می‌گوید و به جستجوی این احساسات در خود و محبوب تأکید می‌کند.
هوش مصنوعی: بوسه‌ای به من داد که اگر بگویم، تو بگو کجاست آن کسی که این را به من داد، کجاست آن زبانی که این را گفت، و کجاست آن دهانی که این کلمات را از آن شنیدم؟
هوش مصنوعی: تو وعده دادی که خودت را به من بسپاری، اما حالا خودت در چنگال مشکلات گرفتار شده‌ای.
هوش مصنوعی: دل تو به سرعت گفت که نشانی از خودت را به آتش نشانم بگویی، اما اکنون از دل تو نشانه‌ای نیست.
هوش مصنوعی: زلف زیبای خود را رها کردم و جانها را به این در ریختم. آیا کسی مانند من که در عشق جان می‌دهد، وجود دارد؟
هوش مصنوعی: اگر بخواهی چاک گریبان ماه را بدوزی، باید به اندازه چاکها، ریسمان داشته باشی.
هوش مصنوعی: اگر من پزشک هستم، باید از من دارو بگیرید، اما به اندازه‌ای که درد دارید، مرا در دکانتان پیدا کنید.
هوش مصنوعی: کمال و زیبایی، به خاطر توست و دل و عقل هر کسی به دنبالش می‌گردد. اما هیچ‌کس نمی‌داند که این کمال کجا رفته و چه کسی آن را درک کرده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.