|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تا به رخسار مه از غالیه چوگان زده‌ای
رقم غالیه‌سان بر مه تابان زده‌ای
بلبل مست نمی‌آید از این حال به هوش
چو سراپرده مشکین به گلستان زده‌ای
سنبل تازه بر آن عارض گلرنگ ترا
خط سبزی‌ست که بر دفتر خوبان زده‌ای
با چنین قامت زیبا که تو داری صنما
و بر راستی سرو خرامان زده‌ای
تا چرا سر دل خویش ندارد به زبان
آتش اندر دهن شمع شبستان زده‌ای
زان لبان شکرافشان همه شب تا به سحر
بوسه بر جام می باده‌پرستان زده‌ای
از چه باب است کمال اینکه ز نادانی خویش
حلقه بی‌ادبی بر در جانان زده‌ای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیبایی‌های محبوبش می‌پردازد و از تأثیرات آن بر خود صحبت می‌کند. او به رخسار محبوب اشاره می‌کند که با زیبایی‌هایش به مانند غالیه جلوه‌گر است و حالتی مست‌کننده دارد که بلبل را به حالتی نینداخته است. شاعر از قامت زیبا و حرکات نرم معشوق یاد می‌کند و در مورد لبانش می‌گوید که همواره برای بوسه دادن به می‌پرستان مشتاق است. در انتها، او از نادانی خود انتقاد می‌کند که باعث می‌شود با محبوب به صورت بی‌ادبانه رفتار کند.
هوش مصنوعی: چهره‌ات مانند ماه می‌درخشد و زیبایی‌ات را با زیبایی‌های خاص و دلربا آراسته‌ای.
هوش مصنوعی: پرنده سرمست در این حالت به هوش نمی‌آید، چون تو با پارچه‌ای مشکی، فضایی زیبا و دلنشین را ایجاد کرده‌ای.
هوش مصنوعی: سنبل نو که بر روی چهره تو قرار دارد، نشانه‌ای از سبزی و طراوت است که مثل خطی زیبا بر روی دفتر یادبود زیبایانت نقش بسته است.
هوش مصنوعی: با این اندام زیبا که تو داری، ای محبوب، به راستی که بر قامت سرو ایستاده‌ای و می‌رقصی.
هوش مصنوعی: چرا دلش را به زبان نمی‌آورد، در حالی که شمع در شبستان به آرامی می‌سوزد و آتش را در دهان دارد؟
هوش مصنوعی: از آن لب‌های شیرین و دلنشین، تا صبحگاهی که بیدارید، به بوسه‌ای بر جام می نوشیدند و دل‌باختگان شراب را خرسند می‌کردید.
هوش مصنوعی: چرا به خاطر نادانی‌ات اینقدر بی‌ادب شده‌ای که به در خانه محبوب راه یافته‌ای؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌رود خنده به سامان بهاران زده‌ای
خون گل ریخته و می به گلستان زده‌ای
شور سودای تو نازم که به گل می‌بخشد
چاکی از پرده دل سر به گریبان زده‌ای
آه از بزم وصال تو که هر سو دارد
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.