|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای لعل لبت چو بر شکر شیر
شکر ز لب تو چاشنی گیر
از زلف بریدنت دل من
دیوانه شد و برید زنجیر
زلفش بگرفت و کرد در هم
فریاد هزار باد شبگیر
می گیری و می زنی به تیرم
من کشته شدم، ازین زد و گیر
مادر چو تویی نزاد بر تو
چون دیده فرو نیاورد شیر
تقصیر نمی کنی تو هر چند
تقدیر همی کند چه تقصیر
در پند تو بسته ماند خسرو
بیچاره کجا رود ز زنجیر!
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از زیبایی و جذابیت معشوق خود، که به لعل و شکر تشبیه شده، سخن می‌گوید. او از زلف معشوقش که دلش را اسیر کرده و به زنجیر عشق کشانده، با شوق و هیجان یاد می‌کند. شاعر از درد و رنج خود به خاطر این عشق اشاره می‌کند و به تقدیر اشاره دارد که در این رابطه دست او را بسته است. در نهایت، او به بیچارگی‌اش در این عشق و ناتوانی‌اش در رهایی از زنجیر عشق اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: ای لعل زیبای تو، مانند شکر در شیر است؛ بگذار از لبان تو طعمی شیرین بگیرم.
هوش مصنوعی: دل من از دست دادن زلف‌های تو سر به جنون گذاشت و این جدایی باعث شد که بند و زنجیرهایش را بشکند.
هوش مصنوعی: موی او را به دست گرفته و در هم ریخته، صدای فریادی مانند هزار باد در اوج شب برخواست.
هوش مصنوعی: تو تیری به سمت من می‌اندازی و من از این بُرندگی و آسیب کشته شدم.
هوش مصنوعی: مادر مانند تو وجود نداشته که به چشم بی‌احترامی به تو نگاه کند.
هوش مصنوعی: تو در عمل خود گناهی نداری، هرچند که مقدرات و سرنوشت می‌سازند. چه گناهی می‌تواند وجود داشته باشد؟
هوش مصنوعی: خسرو بیچاره چاره‌ای ندارد و نمی‌تواند از زنجیر رهایی یابد، زیرا نصیحت و اندرز تو در او تأثیر نگذاشته است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گفتم که پیامبری تو یا پیر
گفت او که دوئی ز راه برگیر
ای رای تو سپهر تدبیر
صورتگر آفتاب تقدیر
زان همچو کمان شده است گردون
تا با تو کند زمانه چون تیر
در بزم دل تو مطربانند
[...]
دل پردهٔ عشق توست برگیر
جان تحفهٔ وصل توست بپذیر
تن هم سگ کوی توست دانی
دانم که نیرزدت به زنجیر
گفتی که بجوی تا بیابی
[...]
هم در تو به صد هزار تشویر
دارد رقم هزار تقصیر
ای رای تو بر سپهر تدبیر
صورتگر آفتاب تقدیر
راز کره پیاز مانند
پیش دل تو برهنه چون سیر
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.