آن نرگس پر ناز و جفا را ز که دانیم؟
وان غمزه بی مهر و وفا را ز که دانیم؟
گر یار جفا کرد، گنه بر دل ریش است
ای خلق جفاگوی شما را ز که دانیم؟
مردم ز پی کشتن آن زلف تو جنبند
ای خرمن گل باد صبا را ز که دانیم؟
هر شب که بود ماه که بر بام برآید
آن شعمره انگشت نمارا ز که دانیم؟
گفتی که به دل راز که داری تو، درین دل
آخر خبرت نیست که ما راز که دانیم؟
دیوانگی خسرو از اندیشه شد آخر
آن سلسله زلف دو تا را ز که دانیم؟


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و جذابیت معشوقهای با نرگسهای پرناز و غمزههای سرد و بیوفا اشاره میکند و از درد ناشی از جفاهای او شکایت دارد. او به تماشاچیها و مردم اشاره میکند که برای کشتن عشق و زیبایی معشوقه تلاش میکنند و احساس تنهایی و ناامیدی خود را بیان میکند. وی همچنین از راز دل خود میگوید و از معشوق میخواهد که توجه کند، چرا که دیوانگیاش از عشق به زیبایی او ناشی شده است. این شعر در نهایت به کشمکشی میان عشق، درد و زیبایی میپردازد.
هوش مصنوعی: ما از کجا بدانیم کیست آن نرگس زیبا و بیرحم؟ و چه کسی میتواند بفهمد آن چشمک بیعاطفه و بیوفا از آن کیست؟
هوش مصنوعی: اگر معشوقی به ما ظلم کند، تقصیر بر دلِ رنجیده ما است. ای مردمِ بدگفتار، ما از کی بدانیم که باید به چه کسی شکایت کنیم؟
هوش مصنوعی: مردم به خاطر زیبایی و جذابیت زلف تو در تلاش و کوشش هستند، ای کسی که معطر به گلها هستی. ما نمیدانیم که بادی که این زیبایی را به ما میرساند، از کجا میآید.
هوش مصنوعی: هر شب هنگامی که ماه بر بام آسمان نمایان میشود، ما نمیدانیم که سایهٔ انگشت نما از کجا میآید.
هوش مصنوعی: گفتی که در دلت رازی داری، اما خودت نمیدانی که ما چه رازهایی را میدانیم!
هوش مصنوعی: خسرو به خاطر تفکراتش دیوانه شده و حالا در این وضعیت نمیدانیم که این زلفهای دو رنگ از کجا آمدهاند یا به چه کسی تعلق دارند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.